Forum - Świat Tajemnic

Każdy z nas w pewnym etapie życia zadaje sobie pytanie, dotyczšce życia po œmierci. Co spotka mnie po odejœciu z tego œwiata? Gdy skończy się oddech, zamilknie serce, ustanie praca mózgu, co pozostanie? W istnienie duszy, a co za tym idzie, w istnienie życia po œmierci, wierzš ludzie na wszystkich kontynentach naszej planety. Każda z religii ma swoiste wytłumaczenie miejsca, w którym znajduje się dusza. Egipska definicja duszy była œciœle zwišzana z ludzkim ciałem. Ludzie w starożytnym Babilonie wierzyli, że znajduje się ona w uszach. Inni z kolei nasi przodkowie sšdzili, że znajduje się we krwii. Jakiœ czas temu, niemiecki psycholog z Uniwersytetu w Lubece przeprowadził bardzo ciekawy eksperyment. Zapytał dzieci w wieku od 7 do 17 lat, gdzie w ludzkim ciele można zlokalizować duszę. Starsze dzieci odpowiadały zazwyczaj, że można jš znaleŸć w całym organiŸmie. Młodsze dzieci twierdziły, że znajduje się głowie, z kolei najmłodsze lokalizowały jš niedaleko serca. Psychiatra Paul Persall ze szpitala Sinai w Detroit jest autorem ksišżki "Kod serca" (The Heart's Code), w której na podstawie odpowiedzi otrzymanych od 140 pacjentów z transplantowanym sercem, dopuszcza się bardzo kontrowersyjnych wniosków. Dr Pearsall twierdzi, że to w ludzkim sercu zakodowana jest osobowoœć człowieka. Serce kontroluje mózg, nie odwrotnie. Odpowiednie ustosunkowanie człowieka do uczuć, strachu i marzeń zakodowane jest w komórkach serca. Ludzie po transplantacji serca zmieniajš w pewnym stopniu swojš osobowoœć, zachowujšc się w przyszłym życiu bardziej podobnie do dawcy. W swojej ksišżce autor podaje wiele przypadków dowodzšcych przedstawianym hipotezom. 41-letni pacjent, któremu transplantowano serce od 19-letniej dziewczyny, która zginęła w wypadku kolejowym, drastycznie zmienił swojš osobowoœć. Dotychczas uważny i ostrożny stał się osobš z bardzo mocnym temperamentem i jak prawie każdy nastolatek, mniej odpowiedzialny. Dusza waży? Pod koniec lat 90-tych œwiat obiegła sensacyjna wiadomoœć. Amerykańscy naukowcy w labolatorium zważyli duszę. Odkryli, że krótko po œmierci nasze ciało staje się lżejsze od 2,5 do 6,5 gramów. To jednak nie była pierwsze takie doœwiadczenie. W 1915 roku przeprowadzono podobne. Wówczas stwierdzono, że dusza waży 22,4 gramy. Nie mniej ciekawy był rok 2001. Brytyjscy naukowcy Sam Parnia i Peter Fenwick stwierdzili, że po œmierci mózgu nadal istnieje życie. W badanie zaangażowano 63 pacjentów, którzy przeżyli œmierć klinicznš. 56 badanych nie pamięta niczego z czasu, gdy teoretycznie nie żyli. Co ciekawe, 7 pacjentów dokładnie wie, co się z nimi działo. Pamiętajš, że byli otoczeni "przez radoœć, miłoœć i pokój", zaœ czas biegnšł zdecydowanie szybciej. W pewnym momencie widzieli jasne œwiatło, a po chwili dziwne kreatury wyglšdajšce jak anioły czy też œwięci. Twierdzš, że znajdowali się w innym œwiecie. Warto wspomnieć, że ŻADEN z badanych nie był wierzšcy. Trudno więc tłumaczyć ich opowieœci przez fanatyzm religijny. Jednš z hipotez na wyjaœnienie wizji pacjentów, mogš być podawane im farmaceutyki. W przeprowadzonych badaniach nie było jednak mowy o œrodkach, które w jakimœ stopniu mogłyby wpływać na takš pracę mózgu. W grudniu 2001 roku trzech duńskich naukowców pod przewodnictwem Pima van Lommela przeprowadzili jeszcze większe badanie z osobami, które przeżyły œmierć klinicznš. Wyniki tychże badań opublikowano w magazynie medycznym Lancet. Były one bardzo zbliżone do tych, które zaprezentowali Brytyjczycy. Van Lommel dowodzi w nich, że wizje pojawiajš się w momencie, gdy całkowicie ustaje praca mózgu (0). To może oznaczać, że wizje opisywane przez badanych nie sš wywołane przez mózg. Van Lommel podaje bardzo ciekawy przykład zwišzany ze swojš pracš z ludŸmi bliskimi œmierci. Pewnego razu na sali reanimacyjnej znalazł się pacjent, w którego przypadku elektroencefalogram pokazywał prostš linię. Doktorzy próbowali go reanimować przez intubację. Pacjent posiadał sztucznš szczękę, która przed wykonaniem tej czynnoœci została mu wyjęta z jamy ustnej. Po godzinie walki o życie pacjenta, jego serce zaczęło znów bić i ciœnienie powróciło do normy. Po tygodniu podczas pobytu na jednej ze szpitalnych sal, pacjent zapytał pielęgniarkę: "Nie wiesz gdzie jest moja szczęka?! Wzięliœcie mi jš i położyliœcie w misce na wózku!" Pacjent dokładnie potrafił opowiedzieć poszczególne czynnoœci doktorów podczas jego reanimacji z najdrobniejszymi szczegółami. Jak mówił, cały czas bał się, że lekarze mogš przerwać jego reanimację i próbował im wszelkimi sposobami pokazać, że... żyje.

---

Czlowiek uczony, nie jest we wszystkim uczony, czlowiek rozumny , jest we wszystkim rozumny.

Oj, panowie, panowie !!! Za mało interesujecie się Natx, dializš czy jak tam się sama jeszcze zwie. Bidula aż trzęsie się by zwrócić na siebie uwage, a wy co? a wy nic !!!

---

Czlowiek uczony, nie jest we wszystkim uczony, czlowiek rozumny , jest we wszystkim rozumny.

Kochana Dodo oni wlasnie sie za bardzo na mnie skupiaja. Boze, nawet Ty w to wpadlas. Czy ja wypilam jakis czarodziejski eliksir?? Pragne jedynie swobody wypowiedzi.

Na zewnatrz sie nie moge tak zachowywac jak tutaj, wiec prosze o odrobine wyrozumialosci!!

Rozumiem , musisz się gdzieœ wyszaleć - nie powiem, miejsce na szaleństwa jest adekwatne - nikt nie zna, nie wie , kto, co i jak? W realu jest inaczej, trzeba zakładać maski, choć nie wszyscy - ja nie muszę , to co na zewnštrz jest i tutaj:) A propos - ja nie wpadłam :) to efekt twojego szaleństwa , którego i ja mam prawo nie aprobować, z prozaicznego powodu....masz cos do powiedzenia " mów" lecz ogranicz się proszę w jednym, no dwóch, góra trzech tematach mono :)

---

Czlowiek uczony, nie jest we wszystkim uczony, czlowiek rozumny , jest we wszystkim rozumny.

Dodo, masz swieta i najswietsza racje. Specjalizacja jest wyzwaniem dzisiejszych czasow. Po prostu zachwycilam sie tym, ze moge tak swobodnie tworzyc tematy i ludzie odpisuja. Po prostu to zakladanie tematow to jest takie przyjemne.

ADHD (przed leczeniem i po leczeniu):

finito

---

Czlowiek uczony, nie jest we wszystkim uczony, czlowiek rozumny , jest we wszystkim rozumny.