Forum - Świat Tajemnic
| Nowy temat | Spis tematów | Nowszy wątek | Starszy wątek |
| księżyc.. | |
|
Ilość wypowiedzi w tej dyskusji: 83 |
|
Tajemniczy satelita Ziemii
Rk/Rz = 0,272, Vk/Vz = 0,02, Mk/Mz=0,0123, v = 1.018 km/s, d = 3340 kg/m, Dmax = 406 740 km, Dmin = 356 410 km, Dr = 384 400 km - odl. od Ziemi, T = t = 27,322 dni, 2R = 3 250 km, e = 5st 8min43s
rednica czterokrotnie mniejsza od rednicy Ziemi, a ciężar około osiemdziesišt razy.
Sš trzy naukowe hipotezy powstania Księżyca i jedna z gatunku s.f.:
- Księżyc powstał w tym samym czasie, co Ziemia ok. 4,6 mld lat temu, z tego samego obłoku kosmicznego pyłu i gazu,<>- Księżyc jest „dzieckiem” Ziemi, utworzonym z dużej masy ziemskiej materii oderwanej od planety na wskutek uderzenia planetoidy,<>- Księżyc powstał z przyczyn grawitacyjnych Ziemi, został „porwany” z przestrzeni kosmicznej i uwięziony na orbicie Ziemi przed miliardami lat,<>- Księżyc jest tworem sztucznym obcej cywilizacji, być może stworzonym z jakiego naturalnego obiektu kosmicznego, majšcy za cel badanie i obserwację naszej planety.
99% próbek skał księżycowych, przywiezionych przez lunonautów programu APOLLO na Ziemię, po dokonaniu szczegółowych analiz, okazało się starszych niż 90% sporód najstarszych formacji skalnych, które można znaleć na naszej planecie: 3,6 ; 4,3 ; 4,5 ; 4,6 a nawet 5,3 mld lat. Natomiast najstarsze ziemskie liczš sobie ok. 3,7 mld lat.
Na podstawie tych dowodów wysuwa się tezę, że Księżyc jest starszy od Ziemi. Prawdopodobnie uformował się gdzie w międzygwiezdnej przestrzeni na długo przed powstaniem Słońca i jego układu. Z tego powodu najbardziej pasujšcš hipotezš do faktów jest hipoteza trzecia lub czwarta. Mogš być po częci prawdziwe obie. Natomiast Księżyc posiada swoje niewyjanione tajemnice takie jak fakt, że próbki skał pobrane na Morzu Spokoju sš młodsze niż pokrywajšca księżycowa gleba ok.1 mld lat. Innš niewyjanionš zagadkš jest szkliwo pokrywajšce powierzchnię Księżyca. Astronauci, którzy wylšdowali na Księżycu, napotkali ogromne trudnoci z wywierceniem otworów w ciemnej powierzchni t.z.w. „ mórz „. Czyżby powierzchnia Srebrnego Globu została nadtopiona przez nieznane ródło ciepła o wielkiej intensywnoci?
Wielu naukowców badajšcych Księżyc nawet nie chce słyszeć o Kosmitach, bazach Obcych i o sztucznym pochodzeniu naszego satelity. Próbujš znaleć naturalne przyczyny zagadkowych zjawisk zachodzšcych na Srebrnym Globie. Jednym z nich sš znajdujšce się pod powierzchniami księżycowych "mórz" maskony (z angielskiego mas concentration) - wielkie skalne bryły, prawdopodobnie asteroidy, które niegdy spadły w goršcš lawę i zastygły w niej. Owe maskony, dzięki swojej wielkiej masie, zwiększajš siłę księżycowego cišżenia. Pytanie - dlaczego wszystkie 11 maskonów znajduje się po "naszej" stronie Księżyca, a także skšd się wzišł jeden maskon ujemny - to znaczy taki, który zamiast zwiększać siłę cišżenia, osłabia jš? Jest też zagadkš, dlaczego większoć wielkich księżycowych kraterów (20) znajduje się po "naszej" stronie Srebrnego Globu, a tylko 3 z nich po stronie ciemnej. Nie mówišc już o tym, że geolodzy w żaden sposób nie potrafiš wyjanić, dlaczego kratery, różnišce się tak bardzo rozległociš - od kilkunastu centymetrów do kilkuset kilometrów rednicy - majš podobnš głębokoć. Astronomowie zastanawiajš się, dlaczego tak wielki satelita naszej planety zachowuje się jak mała planetoida przechwycona przez olbrzyma. Czasem układ Ziemia-Księżyc bywa nazywany układem podwójnym, a to ze względu na zaskakujšcš wielkoć naszego satelity. Jednak w przeciwieństwie do zwykłych układów podwójnych, oba ciała niebieskie nie obiegajš wspólnego rodka. Księżyc obiega Ziemię. rodek masy podwójnego układu jest we wnętrzu Ziemi! Takich pytań bez odpowiedzi jest o wiele więcej. Księżycowe zjawiska ujawniajš luki w naszej wiedzy i naprawdę dajš się wyjanić jedynie dzięki fantastycznym hipotezom. Kto wie, może nie sš one tak bardzo fantastyczne? Może tak naprawdę znamy już odpowied na większoć tych i podobnych im pytań, tylko nie chcemy w nie uwierzyć?
Takie i inne zagadki naszego satelity można zestawić w następujšcych pytaniach:
1. Pochodzenie?
2. Wiek?
3. Jakie ma znaczenie, że grunt jest starszy niż skała macierzysta?
4. Czy Księżyc jest pusty w rodku?
5. Skšd pochodzš tajemnicze „morza”?
6. Dlaczego żelazo z Księżyca nie ulega korozji?
7. Skšd wysoki poziom radioaktywnoci?
8. Skšd pochodzš obłoki pary wodnej?
9. Jakie energie spowodowały powstanie szklistej powierzchni?
10. Skšd niezwykły magnetyzm w próbkach gruntu przy prawie nieistniejšcym polu magnetycznym?
11. Jak powstały „maskony”, w tym jeden o ujemnej grawitacji?
12. Czemu nie ma kilkudzięsięciometrowych warstw pyłu pokrywajšcego powierzchnię?
13. Czy idealna synchronizacja ruchu obrotowego i obiegowego Księżyca jest naprawdę dostatecznie tłumaczona przez oficjalnš naukę?
14. Czy idealne zakrycie tarczy słonecznej przez Księżyc jest przypadkowe i naturalne?
15. Dlaczego kratery, różnišce się tak bardzo rozległociš - od kilkunastu centymetrów do kilkuset kilometrów rednicy - majš podobnš głębokoć?
Ad. 1.
Sš cztery hipotezy:
- z obłoku kosmicznego wraz ze Słońcem i Układem Słonecznym,
- z rozbitej Ziemi po uderzenia planetoidy wielkoci Marsa,
- z przestrzeni kosmicznej,
- z przyczyn nienaturalnych, sztucznych.
Ad. 2.
Wiek:
- równoczesny z powstaniem Ziemi, ponad 4 mld lat temu,
- po upływie 4 mld lat, po uderzeniu planetoidy,
- starszy niż wiek Ziemi.
AD. 3.
Jakie ma znaczenie, że grunt jest starszy niż skała macierzysta?
Tajemnica zwišzana z wiekiem Księżyca wprawiła wiat nauki w jeszcze większe zakłopotanie, gdy okazało się, że próbki skał pobrane na Morzu Spokoju sš młodsze niż pokrywajšca je księżycowa gleba. Wyniki szczegółowych analiz wykazały niezbicie, że powierzchniowa warstwa gleby jest o co najmniej miliard lat starsza niż skalne podłoże. Wydaje się to niemożliwe; w naturalnym procesie gleba stanowi materiał zwietrzeniowy, utworzony z zalegajšcych poniżej pokładów skały macierzystej. Analizy chemiczne ujawniły jednak bezsprzecznie ten niezwykły fakt - gleba księżycowa nie jest zwietrzelinš skalnego podłoża; miejsce jej pochodzenia znajduje się zatem zupełnie gdzie indziej.
AD. 4.
Czy Księżyc jest pusty w rodku?
Z wielu badań wynika, że Księżyc jest przynajmniej częciowo pusty. Sondy sejsmiczne osadzone na jego powierzchni w czasie programu Apollo dostarczyły danych użytecznych w okreleniu jego struktury. W trakcie realizacji misji Apollo stożkowate lšdowniki, a także odrzucane pod koniec lotu trzecie segmenty rakiet nonych, zderzały się z dużym impetem z twardš powierzchniš Księżyca. Za każdym razem w momencie zderzenia powstawał odgłos, który personel NASA okrelił jako "dwięk przypominajšcy odgłos gongu lub dzwonu". Kiedy na jego powierzchnię zrzucano z orbitujšcych statków kosmicznych ciężkie przedmioty, cała jego powierzchnia rozbrzmiewała pogłosem, który rozlegał się przez wiele godzin po upadku.
Podczas lotu statku Apollo 12 akustyczny pogłos trwał prawie cztery pełne godziny. Te eksperymenty dostarczyły, w połšczeniu z odczytami wykonanymi w czasie uderzeń naturalnych meteorów, danych sugerujšcych, że Księżyc ma niesamowicie twardš skorupę o gruboci około 60 kilometrów (dwukrotnie grubszš od skorupy ziemskiej) i puste wnętrze (proszę pamiętać, że ma on rednicę ponad 3000 kilometrów i gęstoć wynoszšcš około 60 procent redniej gęstoci Ziemi). Oficjalne stanowisko NASA nie potwierdza hipotezy, że Księżyc jest niebieskš sferš, pustš w rodku; trudno jednak znaleć inne w miarę racjonalne wyjanienie tego niezwykłego zjawiska.
Eksperymenty prowadzone przy pomocy Lunar Orbitera bardzo poszerzyły naszš wiedzę o polu grawitacyjnym Księżyca... wskazujšc na zatrważajšcš możliwoć, że jestem w rodku pusty - stwierdził dr Sean C. Solom on, dyrektor Wydziału Magnetyzmu Ziemskiego Instytutu Carnegie w Waszyngtonie.
Kogo niepokoi to, że Księżyc jest pusty i dlaczego jest to tak przerażajšce? Otóż, okazuje się, że zdaniem naukowców, naturalny satelita nie może być pusty. Pusty satelita zostałby rozerwany na strzępy przez siły grawitacji planety, wokół której kršży, chyba że skorupa satelity zostałaby tak wzmocniona, że byłaby dostatecznie wytrzymała. Naukowcy uważajš, że kula ze sztywnš warstwš zewnętrznš i pusta w rodku nie może być tworem naturalnym.
Ta zewnętrzna skorupa jest nasycona materiałami o dużej odpornoci mechanicznej i temperaturowej, takimi jak tytan, i dlatego jest bardzo odporna na uderzenia meteorów. Ponadto pokryta jest warstwš lunego gruntu o gruboci od 2 do 3 km, który pełni rolę amortyzatora i jest również odporny na wysokie temperatury. Sš podejrzenia, że gruba skorupa Księżyca jest sztucznš powłokš wykonanš przez nieznanš cywilizację w celu zabezpieczenia jego struktury przed niszczšcymi oddziaływaniami grawitacyjnymi innych ciał niebieskich. Można sšdzić, że Srebrny Glob może być olbrzymim statkiem kosmicznym pełnišcym teraz rolę bazy i obserwatorium dla kosmitów.
AD. 5.
Tajemnicze morza na Księżycu, ciemne obszary powierzchni Księżyca zostały nazwane morzami (astronomom przypominały dna wyschniętych mórz). Niektóre z tych mórz układajš się w kształt "człowieka na Księżycu"; co dziwne, prawie wszystkie sš położone po jednej stronie księżycowego globu.Astronauci, którzy wylšdowali na Księżycu, napotkali na ogromne trudnoci z wywierceniem otworów w powierzchni tych ciemnych, przypominajšcych równiny
formacji. Pobrane próbki gleby charakteryzowały się wysokš zawartociš metali ziem rzadkich oraz kilku innych pierwiastków, takich jak tytan, cyrkon, itr i beryl. Taki skład chemiczny wprawił naukowców w osłupienie, gdyż do ich wtopienia w otaczajšcš materię skalnš potrzebna jest bardzo duża iloć ciepła, pozwalajšca osišgnšć temperaturę rzędu 2500 stopni Celsjusza.
AD. 6.
Nierdzewne żelazo znalezione na Srebrnym Globie.
Księżycowe próbki dostarczone na Ziemię zarówno przez radzieckie, jak i amerykańskie sondy kosmiczne, zawierały czšsteczki czystego żelaza. Uczeni radzieccy ogłosili, że czšsteczki żelaza pobrane przez zdalnie sterowany próbnik Zond 20, nawet po kilku latach przechowywania w warunkach ziemskich nie ulegały utlenianiu. Żelazo, które nie rdzewieje, jest czym zupełnie nie spotykanym w wiecie nauki. Co prawda w New Delhi znajduje się kolumna wykonana z żelaza, która od setek lat (dokładna data jej postawienia nie jest nawet znana) - również nie rdzewieje, i nikt nie wie dlaczego).
AD. 7.
Wysoki poziom radioaktywnoci Srebrnego Globu
Wszystko wskazuje na to, że powierzchniowa warstwa skorupy Księżyca o mišższoci około 13 kilometrów jest zaskakujšco wysoko radioaktywna. Astronauci wyprawy Apollo 15 dokonujšcy pomiarów termicznych stwierdzili niezwykle wysokie odczyty, które wskazywały na silne ródło ciepła na obszarze przebiegajšcym wzdłuż pasma księżycowych Apeninów. Jeden z dowiadczonych badaczy wyznał nawet: "Gdy zobaczylimy wskazania przyrzšdu, z ust wyrwał nam się okrzyk: "Dobry Boże, to miejsce lada chwila chyba się stopi! Jšdro musi być niezwykle goršce". Opisany fakt stanowi jednak nie rozwišzanš zagadkę. Księżycowe jšdro nie jest, wcale goršce (w rzeczywistoci zakłada się, nawet, jak jużwspomnielimy, że jest to pusta przestrzeń). Duża iloć materiałów radioaktywnych w powierzchniowej warstwie nie tylko "wprawia w zakłopotanie", lecz jednoczenie stanowi trudny do wytłumaczenia problem. Skšd właciwie wzięły się te goršce, radioaktywne pierwiastki (uran, tor i potas)? Jeżeli nawet pochodzš one z głębszych warstw Księżyca (co jest raczej mało prawdopodobne), to w jaki sposób wydostały się na jego powierzchnię?
AD. 8.
Ogromne obłoki pary wodnej na pustynnym Księżycu
Nieliczne jak dotychczas wprawy na Srebrny Glob wykazały, że jest to wiat bardzo suchy. Jeden z księżycowych ekspertów użył nawet stwierdzenia, iż jest on "milion razy bardziej suchy niż pustynia Gobi". Wczeniejsze misje Apollo nie odkryły nawet najmniejszych ladów wody. Jednak po powrocie wyprawy Apollo 15 eksperci NASA osłupieli na widok ogromnej chmury pary wodnej, o powierzchni przekraczajšcej 250 kilometrów kwadratowych, szybujšcej nad powierzchniš Księżyca. Podekscytowani naukowcy sugerowali w pierwszej chwili, że przyczynš jej powstania mogły być dwa niewielkie zbiorniki pozostawione na Srebrnym Globie przez amerykańskich astronautów, które w bliżej niewiadomy sposób musiały ulec uszkodzeniu. Jednak woda pochodzšca z tych pojemników nie mogła wytworzyć chmury tak wielkich rozmiarów. Z pewnociš do jej powstania nie przyczynił się również mocz astronautów usuwany z rakiety. Wydaje się, że para wodna pochodzi z wnętrza satelity; takie jest przynajmniej zdanie personelu NASA. Mgły, chmury oraz zmiany na powierzchni Księżyca były obserwowane przez badaczy nieba już od wielu lat. Przykładowo, szeciu astronomów w cišgu XX stulecia potwierdziło zaobserwowanie mgły, przysłaniajšcej szczegółowy widok formacji geologicznych znajdujšcych się na dnie krateru Platona. Chmury na Srebrnym Globie sš zjawiskiem niezmiernie zdumiewajšcym, ponieważ siła grawitacji Księżyca jest mała (zdaniem przedstawicieli nauk konwencjonalnych oraz zespołu badawczego NASA jej wartoć wynosi jednš szóstš ziemskiej siły przycišgania), i nie jest w stanie przytrzymać przy jego powierzchni gazowej atmosfery ani nawet pojedynczych obłoków.
AD. 9.
Pochodzenie szklistej powierzchnia Księżyca
Duża częć księżycowej powierzchni jest pokryta warstwš szklistej glazury, co wykazała bezporednia eksploracja satelity. Sugeruje to, iż powierzchnia Srebrnego Globu została nadtopiona przez nieznane ródło ciepła o wielkiej intensywnoci. Jeden z badaczy powiedział, że: "Księżyc jest wyłożony szkłem". Wyniki fachowych ekspertyz wykazujš, że taki stan rzeczy nie jest efektem zderzeń z meteorytami. Jedna z hipotez głosi, iż przyczynš mógł być ogromny rozbłysk Słońca o niespotykanych rozmiarach, który około 30 tysięcy lat temu nadtopił powierzchnię ziemskiego satelity. Naukowcy podkrelajš również, że szklista masa posiada podobne cechy do stopionej materii, jaka powstaje podczas wybuchu bomby atomowej (przy rozpatrywaniu tej kwestii należy również uwzględnić wysoki stopień promieniotwórczoci Księżyca).
AD. 10.
Niezwykły magnetyzm w próbkach gruntu księżycowego.
Już pierwsze badania i testy przeprowadzane przez badaczy Księżyca wykazały, że jego pole magnetyczne jest bardzo słabe lub w ogóle nie istnieje. Gdy jednak poddano analizom próbki skał pobranych z jego powierzchni, to okazało się, że sš one silnie namagnesowane. Było to kolejne, szokujšce dla naukowców odkrycie; musieli oni w końcu przyznać, iż „księżycowe skały wykazujš niezwykłe właciwoci magnetyczne, których istnienia nawet nie podejrzewano". Zespół naukowy NASA nie potrafi wyjanić ródła tego pola magnetycznego.
AD. 11.
Zagadka jedenasta: tajemnicze „maskony" we wnętrzu Księżyca
W roku 1968, podczas analizowania. danych dostarczonych przez sztuczne satelity Księżyca, (program Lunar orbiters), natrafiono po raz pierwszy na miejsca silnej koncentracji masy (tak zwane maskony, skrót od angielskiego okrelenia mass concentrations) pod powierzchniš mórz o kształcie zbliżonym do okręgu. Analitycy z NASA odkryli nawet że skupiskš materii powodujš przycišganie o sile, która potršfi zmienić, tor lotu i spowodować przyspieszenie statku kosmicznego przelatujšcego nad kolistš księżycowš równinš. W ten między innymi sposób odkryte zostały miejsca, w których rozlokowane sš maskony - wcišż nie zbadane struktury, ukryte pod księżycowym gruntem. Naukowcy zakładajš, że sš to ogromne skupiska gęstej i ciężkiej materii, umieszczone pod dnem kolistych mórz na kształt wolego oka. Aktualny stan wiedzy na ten temat oddaje stosowny komentarz jednego z selenologów: "Nikt do końca nie wie, co z nimi właciwie zrobić".
Podobnież sš to wielkie skalne bryły, prawdopodobnie asteroidy, które niegdy spadły w goršcš lawę i zastygły w niej. Owe maskony, dzięki swojej wielkiej masie, zwiększajš siłę księżycowego cišżenia. Pytanie - dlaczego wszystkie 11 maskonów znajduje się po "naszej" stronie Księżyca, a także skšd się wzišł jeden maskon ujemny - to znaczy taki, który zamiast zwiększać siłę cišżenia, osłabia jš?
AD. 12.
Zagadka dwunasta: na Srebrnym Globie nie ma pyłu
Jeżeli wiek Księżyca ma być liczony w miliardach lat, to zdaniem niektórych badaczy Srebrny Glob powinien być pokryty warstwš pyłu o mišższoci przekraczajšcej 54 metry! Brytyjski naukowiec i publicysta Richard Milton w swym bestsellerze The Facts oj Life (Fakty z życia) twierdzi, że czšsteczki pyłu kosmicznego i mikrometeoryty nadchodzšce z przestrzeni kosmicznej nieustannie dostajš się do niezwykle rozrzedzonej atmosfery Księżyca (zjawisko to dotyczy również Ziemi) i osiadajš na jego powierzchni. Oto cytat z tej pracy: "Hans Peterson z Instytutu Oceanograficznego w Goteborgu dokonał pomiaru tempa, z jakim kosmiczny pył dociera do Ziemi; według tych obliczeń jest to stała wielkoć i w skali roku wynosi ona w przybliżeniu 14 milionów ton".
Konsekwencje tego odkrycia sš w zasadzie oczywiste. Mamy tu do czynienia z procesem, który stanowi kumulację przypadkowych mikrozdarzeń. Nie wiadomo, przynajmniej do tej pory, czy na ten proces oddziaływujš dodatkowo jakie czynniki zewnętrzne i czy ich ewentualny wpływ ma istotne znaczenie na jego przebieg. Problemu tego nie można jednak rozstrzygnšć z jednej podstawowej przyczyny - na Księżycu nie ma kosmicznego pyłu, którego dotyczš te hipotetyczne rozważania.
Milton wykazuje, że przy szacunkowym wieku Ziemi wynoszšcym około 4500 milionów lat, na jej powierzchni powinno osišć w przybliżeniu 63 miliony miliardów ton kosmicznego pyłu. Powierzchnia Ziemi to wielkoć rzędu 5,5 x 1014 metrów kwadratowych, za gęstoć zagęszczonego pyłu wynosi około 2000 kilogramów na metr szecienny. Te liczby wskazujš na fakt, że mišższoć warstwy kosmicznego pyłu, docierajšcego do ziemskiej atmosfery z pewnociš wyniosłaby prawie 55 metrów. Oddajmy jeszcze raz głos Richardowi Miltonowi: "Problem z kosmicznym pyłem nie dotyczy tylko Ziemi, w równym stopniu dotyczy on także Księżyca, który zdaniem zwolenników teorii o jednorodnym pochodzeniu obu ciał niebieskich, również liczy sobie miliardy lat. Zanim pierwsza załogowa wyprawa Apollo 11 wylšdowała tam w 1969 roku, niektórzy z selenologów obawiali się, że warstwa pyłu zalegajšca na jego powierzchni pozbawiona oddziaływania atmosfery i oceanów może być na tyle gruba i miękka, że lšdujšcy statek utonie w morzu pyłu. Jak się jednak szczęliwie okazało, gdy Neal Armstrong wykonał swój wiekopomny skok, jego stopa zanurzyła się zaledwie na 3 do 5 centymetrów w księzycowym gruncie. Warstwa kosmicznego pyłu o tak nieznacznej mišższoci mogła się zgromadzić napowierzchni Srebrnego Globu w przecišgu zaledwie tysięcy, nie za całych, miliardów lat".
AD. 13.
Niezwykła synchronizacja ruchu obrotowego z obiegowym.
Zapewne niektórzy patrzšc wieczorem na tarczę Księżyca zastanawiali się dlaczego jest on cišgle zwrócony w stronę Ziemi tš samš stronš. Przecież w szkole uczono nas, że Srebny Glob obraca się wokół swojej osi. Tak jednak się dziwnie składa, że ruch obrotowy ma ten sam okres co ruch obiegowy wokół Ziemi t.j. 27,322 dni. Oficjalna nauka twierdzi, że takie zjawisko jest naturalne: „Po dłuższym towarzyszeniu obiektu kosmicznego wokół innego, następuje samoczynne zrównanie czasu obrotu mniejszego z jego obiegiem wokół większego. Oba ciała wirujš wokół wspólnego rodka masy ustalajšc swoje położenie poprzez oddziaływanie grawitacyjne“.
Dziwne jest w tym "naturalnym" zjawisku, że nie ma takiego drugiego przypadku w naszym Układzie Słonecznym. Co prawda Merkury ma zbliżony obieg wokół Słońca ze swoim ruchem obrotowym, ale dalego mu do idealnej synchronizacji. Istnieje jednak podwójna planeta Pluton – Charon, gdzie oba ciała niebieskie sš zwrócone do siebie tymi samymi stronami. Okres obiegu Charona równy jest okresowi obrotu Plutona, lecz jest to orbita "geostacjonarna". W przypadku Ziemi – Księżyc nasza rodzima planeta nie obraca się z okresem równym okresowi obiegu Księżyca. Księżyc nie jest widoczny cišgle w tym samym punkcie na niebie jak w przypadku sztucznych satelitów telekomunikacyjnych.
Bioršc pod uwagę badania Księżyca za pomocš najnowszych ziemskich technologii stwierdzono, że Księżyc oddala się od Ziemi rednio o 2 cm rocznie. Czyli jestemy w naszych czasach, szczęliwymi wybrańcami, majšcymi szczęcie być wiadkami cudownej synchronizacji. Czy powolne oddalanie się naszego naturalnego satelity nie powinno mieć wpływu na jego okres obiegowy?
Starszy wiek skał Księżyca raczej odrzuca hipotezę wspólnego pochodzenia z Ziemiš. A więc Księżyc mógł przywędrować z głębin Kosmosu i musiał dołšczyć do Ziemi póniej. Problem z tym pomysłem polega na tym, że nasz satelita jest po prostu za duży, aby słabe ziemskie pole grawitacyjne było zdolne do przechwycenia go w sposób naturalny. Jak twierdzi amerykański pisarz Issac Asimow:
... badajšc całš resztę układu słonecznego nie możemy oprzeć się wnioskowi, że zgodnie z obowišzujšcymi prawami Księżyca nie powinno tu być. Fakt, że jednak tu jest, stanowi jeden z tych łutów szczęcia, które sš zbyt nieprawdopodobne, aby można je było zaakceptować... Generalnie rzecz bioršc, kiedy planeta posiada satelity, sš one znacznie od niej mniejsze... Jest wiele powodów, aby przypuszczać, że ziemski satelita powinien mieć w najlepszym przypadku rednicę około 50 kilometrów. Tak jednak nie jest. Ziemia nie tylko posiada satelitę, ale na dodatek jest to gigantyczny satelita o rednicy 3476 kilometrów…
AD. 14.
Zagadkowy przypadek idealnego zakrycia Słońca przez Księżyc podczas jego zaćmienia.
Czy zastanawialicie się kiedykolwiek, jak doskonale Księżyc zasłania Słońce w czasie pełnego zaćmienia? rednica Księżyca jest około 400 razy mniejsza od rednicy Słońca i jest on również około 400 razy bliżej Ziemi niż Słońce, w następstwie czego niemal dokładnie pokrywa tarczę Słońca w czasie zaćmień.
Zacytujmy jeszcze raz Isaaca Asimova:
Jak wytłumaczyć "zbieg okolicznoci" powodujšcy, że Księżyc znalazł się we właciwej odległoci, co w połšczeniu z jego właciwš rednicš, powoduje całkowite zakrycie Słońca w czasie zaćmienia? Nie istniejš żadne astronomiczne przyczyny warunkujšce takie dopasowanie Ziemi i jej księżyca. To zdumiewajšcy przypadek i z wszystkich planet jedynie Ziemia cieszy się takim dobrodziejstwem.
AD. 15.
Jednakowa głębokoć kraterów na Księżycu.
Dlaczego kratery, różnišce się tak bardzo rozległociš - od kilkunastu centymetrów do kilkuset kilometrów rednicy - majš podobnš głębokoć? Wiadomo, że czym większy krater tym powinien być głębszy. Nasuwa się tu hipoteza, że pod powierzchniš Księżyca jest twarda powłoka nie pozwalajšca na głębsze odkształcenia przy uderzeniach meteorytów. Czy natura może tworzyć takie struktury? Kratery niezależnie od ich rednicy nie przekraczajš na Księżycu 3 km głębokoci.
Konkluzja
Dzi możemy stwierdzić, że człowiek był na Srebrnym Globie, dysponuje kompletnš dokumentacjš fotograficznš wykonanš z niewielkiej odległoci, a nawet w kilku miejscach wylšdował, a mimo to oficjalna nauka twierdzi, że nie udało się znaleć dowodów na istnienie struktur zbudowanych celowo przez inteligentne istoty…A może jednak?
Być może te słowa zabrzmiš zdumiewajšco, ale odpowied na powyższe pytanie musi być twierdzšca! Fotografie wykonane zarówno przez sondy radzieckie, jak i amerykańskie, w niekwestionowany sposób potwierdzajš istnienie na powierzchni Srebrnego Globu obiektów z całš pewnociš nie będšcymi dziełem natury, lecz wytworzonych celowo przez inteligentne istoty. Co więcej, zgodnie z pewnš hipotezš sam Księżyc może być sztucznš strukturš o gigantycznych rozmiarach, umieszczonš celowo na okołoziemskiej orbicie. Cdn...
__________
Artukuł: Serwis "Ufoinfo"
Opracował Wojciech Musiał.
Materiały oparte na danych z Internetu i ksišżki Davida Thatchera Childressa „Archeologia pozaziemska”, 15.08.2005
|
|
 |
Drgania gruntu "słychać" przy pomocy sejsmografu leszcze.
[%sig%]
|
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
|
No :)
A tu macie co specjalnego o księżycu:
http://ksiegarnia.nieznany.pl/index.php?main_page=pubs_product_book_info&products_id=1558
[%sig%] |
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
Oczywiscie isz ksienrzyc jest dziurawy bo pszeciez jest zrobiony z sera...co nie?
[%sig%]
|
|
Pszed urzyciem zapoznaj sie z tresciom ólotki dołonczonej do opakofania bonć zkonsóltój sie z lekażem lub farmacełtom. |
|
Ingo Swann – osławiony badacz Psi – najsłynniejsze amerykańskie medium – ujawnia długo ukrywane badania "super tajnej" grupy, która zajmowała się UFO i Obcymi na Księżycu oraz możliwociami kontroli telepatycznej Ziemi sprawowanej przez Obcych.
Grupa była tak tajna, że żaden jej lad nie istniał na papierze i w zwišzku z tym nie zawierała żadnych pisemnych umów – wyłšcznie ustne (jasne, skont my to znamy?...).
Kolejny urwany z choinki pisarzyna, ktory zerujac na ludzkiej naiwnosci, wierze w spiski, jakies niewyjasniene historie, tajne organizacje rzondzonce sfiatem chce zarobic pare psi-dolarsów i napełnic sobie sakiefke. Wy tego nie rozumiecie to jusz jestescie spaczeni tymi glupotami. Wydaje wam sie ze jestescie lepsi i bardziej wartosciowi od innych ludzi (np taki popierdolony robot-denat-japonski czy cos) bo wiecie ze gdzies w rosji lataja 20 km platformy warte 500 miliardow dolarów każda, albo w to ze ksiezyc został wybudowany przez kosmitóf i po drugiej stronie jest ich super tajna baza, a zwykly szary czlowieczek tylko chodzi do roboty z rana i po poludniu wraca, nie wie ze cos mu nad glowš lata i nie ma o niczym bladego pojecia a jusz napewno ze w 2012 fszystkich czeka zaglada. Buahuahua smiechu warte.
A ty Dariusz W. zabierz wreszcie sie za te robote bo w tym wieziennictwie wyglada na to ze non stop siedzisz sobie w necie i zajmujesz sie glupotami. Ot urzedas (nie obrazajac tych, ktuży naprafde pracujom)
[%sig%]
|
|
Pszed urzyciem zapoznaj sie z tresciom ólotki dołonczonej do opakofania bonć zkonsóltój sie z lekażem lub farmacełtom. |
|
|
Potrafię sobie zorganizować pracę (to nie fabryka) i od czasu do czasu zerkam na forum.
Włanie mam do wypalenia ok. 200 płyt CD do urzędów skarbowych, ale na forum też czas znajdę :)
A ty lolek co się wypowiadasz o ksišżce, której nie przeczytałe?
Oczywicie polecam zapoznać się z ksišżkš, aby wyrobić sobie zdanie i nie być jak ten lolek
I chyba nie zapoznałe się z ulotkš od tego co łykasz :)
[%sig%] |
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
|
Jest też na mojej stronie, ale cicho - to tajemnica.
Żeby się tylko lolek nie dowiedział, bo on co nie lubi obcych  ani ducha.
[%sig%] |
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
Nie lubie opcych bo kiedys mnie porwali na poklad sfojego statku kosmicznego i jusz chcieli mi zrobic trapanacje czaszki kiedy zaczalem im nawijac o tajnym forum EJSI i bardzo ciekawych obiektach badan stale tam pisujšcych. Zaciekawione ufoludki rzeczywiscie przyznaly mi racje i wziely sobie do badan Gokę, a mnie wypuscili i dali kosmicznego cukierka.
[%sig%]
|
|
Pszed urzyciem zapoznaj sie z tresciom ólotki dołonczonej do opakofania bonć zkonsóltój sie z lekażem lub farmacełtom. |
|
|
http://media.putfile.com/03-UFO
[%sig%]
|
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
|
|
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
|
|
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
Indie i Chiny otrzymujš ostrzeżenie od Obcych w zwišzku z planowanymi wyprawami kosmicznymi na Księżyc(Mar.11,2006).
na podstawiehttp://www.indiadaily.com
Indie i Chiny planowały aktywnie włšczyć się w eksplorację Księżyca w najbliższych dwudziestu latach.
To co czyniš Indie i Chiny obecnie to nic innego jak powtórzenie kolejnoci działań Rosjan i Amerykanów z lat szećdziesištych i siedemdziesištych.
Po wypadku z misjš Apollo 13, żaden z tych krajów(ZSRR i USA)nie przeprowadził już potem żadnego nowego podejcia w badanich naszego najbliższego satelity w sensie wysłania tam nowych ekip kosmonautów.
Zgodnie z licznymi przeciekami informacyjnymi, Amerykanie i Rosjanie zostali ostrzeżeni przez Obcyh, którzy zarzšdzajš swoimi "nieruchomociami" znajdujšcymi się na i pod powierzchniš Księżyca, aby dalej nie próbowali zapuszczać sie na ten niebezpieczny i zastrzeżony dla Aliensów teren.
Rosjanie i Amerykanie trzymajš się więc z daleka od Księżyca poczšwszy od poczštku lat dziewięćdziesištych .Mylimy tutaj w domyle o lotach załogowych wokół samego Księżyca nie wspominajšc już zupełnie o jakimkolwiek bezporednim lšdowaniu na jego powierzchni.
China National Space Administration(CNSA)oraz Indian Space Research Organization
(ISRO) nagle wycofały się ze swoich nagłanianych wczeniej zabiegów odnonie lšdowania na Księżycu.
Inżynierowie i technolodzy pracujšcy zarówno w CNSA jak i ISRO nad programami księżycowymi sš ostatnimi czasy zaskoczeni nowymi sztucznie piętrzšcymi się opóżnieniami w ustalanych wczeniej grafikach księżycowych lotów załogowych.
Za w szczególnoci, w samych Indiach , ISRO nagle i niespodziewanie zaprzeczyło ni stšd ni z owšd o planowaniu wyprawy załogowej na Księżyc.
Niektórzy przypuszczajš, iż podobnie jak wczeniej było to z Rosjanami i Amerykanami, Hindusi otrzymali od Obcych skryte i stanowcze ostrzeżenie by czasem nie odważali się
na reaktywację swoich niedorzecznych mrzonek o indyjskiej wyprawie załogowej na Księżyc.
|
|
|
"Po wypadku z misjš Apollo 13, żaden z tych krajów(ZSRR i USA)nie przeprowadził już potem żadnego nowego podejcia w badanich naszego najbliższego satelity w sensie wysłania tam nowych ekip kosmonautów."
Oj robociku, co ci pamięć szwankuje, chyba ci zamontowali jakie tanie podruby z chin. A co z apollo 14, 15, 16, 17?? Co z Shepardem grajšcym w golfa?? Po nieudanym apollo 13 na księżycu byli jeszcze:
Apollo 14 31 stycznia 1971
Alan Shepard, Stuart A. Roosa, Edgar D. Mitchell
Miejsce lšdowania: Fra Mauro
Apollo 15 26 lipca 1971 Pierwsza misja z pojazdem Lunar Rover
David R. Scott, James B. Irwin, Alfred M. Worden
Miejsce lšdowania: Hadley Rinne
Apollo 16 16 kwietnia 1972 Pierwsze badanie wyżyny księżycowej, użycie kamery ultrafioletowej, Lunar Rover
John W. Young, Thomas K. Mattingly, Charles M. Duke
Miejsce lšdowania: Descartes
Apollo 17 7 grudnia 1972 Ostatnie lšdowanie na Księżycu, Lunar Rover
Eugene Andrew Cernan, Ronald E. Evans, Harrison H. Schmitt
Miejsce lšdowania: Taurus-Littrow
Chiny raczej nie bojš się zielonych ludków, aktualnie budujš nowš rakiete nonš, która ma zawieć na księżyc chiński pojazd księżycowy. Ma to być rekonesans przed misjš załogowš.
|
|
|
|
|
Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl |
|
Księżyc nie może być pusty. Dlaczego ?
Oto dowód:
Księżyc rednica rednio 3474km(promień 1737km)
zakładamy, że jest pusty w rodku, a gruboć skorupki ma 100km
Objętoć skorupy V = Vzew - Vwew
Vzew = 4/3xPIxR^3 2,1952E+10 km3
Vwew = 1,8375E+10 km3
Vskorupki = 3.5766E+9 km3 (3,5766E+21 cm3)
masa księżyca (znana z równań ruchu i przycišgania na powierzchni)
7,34767E+25 g
Obliczmy gęstoć tej skorupki, którš ma być według szarlatanów i obcospiskowców
nasz księżyc.
gęstoć = masa / objętoć, czyli
gęst.= 7,34767E+25 / 3,5766E+21 = 2,054E+4 [g/cm3]
Wychodzi na to, że skorupka ma mieć gęstoć 20 000 gramów na cm szeć.
Wiemy, że nie ma materii o takiej gęstoci poza gwiazdami neutronowymi i czarnymi
dziurami.
Wniosek:
nie jest możliwe, aby Księżyc był tylko skorupš(niby wzmocnionš), gdyż nie istnieje
ani naturalnie, ani sztucznie taki pierwiastek lub substancja, której gęstoć byłaby
w jakikolwiek sposób zbliżona do 20 kg/cm3.
Jeli to nie przekonało niedowiarków, to powinni skorzystać z pomocy lekarzy.
To powinno zamknšć temat szalonych teorii o Księżycu i kosmitach na nim.
Pozdro, wasz Ufita
ps. proszę sprawdzić, czy się nie pomyliłem, gdyż obliczenia były wykonane w dużym
popiechu.
|
|
|
Oj stary przesadziłe ja tam nie licze bo mi się nie chce, ale 20kg/cm3 to jaki kosmos nie wiem jak i z czego ci to wyszło, przy takiej gęstoci 350km x 100km tej skorupki (czyli bardzo mały wycinek) to już by była masa przekraczajšca masę całego księżyca.
|
|
|
Jeli kepułg chcesz odnosić się do obliczeń, to popieraj to rachunkiem.
Ja wykazałem, iż NIE istnieje taki materiał, z którego można zrobić takš
skorupę. Czyli Księżyc nie jest pusty w rodku lecz cały wypełniony.
Chodziło mi o obalenie absurdalnego twierdzenia, że Księżyc może być
wydršżony.
Zrozumiałe to, czy też nie ?
Jeli nie, to opowiem to jeszcze raz w sposób możliwie zrozumiały, choć
zagadnienie jest trywialne z punktu widzenia fizyczno-matematycznego.
Pozdro
|
|
|
Tak nie istnieje, nie lubie rachunków (szczególnie takich kosmicznych), ale potrafię logicznie myleć i mam wyobranię i wiem że te twoje 20 kg/cm3 jest błędem, więc jak możesz chcieć znaleć taki materiał? To tak jakbym ja sobie policzył że prędkoć ucieczki z Ziemi wynosi 350 000 km/s, czyli więcej niż prędkoć wiatła, o jejku nie można osišgnšć takiej prędkoci, czyli nie można opucić Ziemi - NICZYM, NIE ISTNIEJE TAKI POJAZD.
To typowy dla ciebie tok mylenia ufito, mylisz się po drodze a potem bronisz wyniku jako nieomylnej prawdy. Pomyliłe się, nie wiem skšd ci wyszło że ta skorupka powinna mieć takš gęstoć.
|
|
|
Dane liczbowe będšce podstawš obliczeń zaczerpnšłem stšd:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Księżyc
Po prawej stronie w kolumnie sš wszelkie potrzebne dane liczbowe,
w tym rednica i masa.
Jeli nie odpowiada ci wynik, to znajd błšd w rozumowaniu lub w obliczeniach.
Inaczej twoje gadanie naraża cię na miesznoć.
Pozdro
|
|
|
Ilość wypowiedzi w tej dyskusji: 83 |
| Nowy temat | Spis tematów | Nowszy wątek | Starszy wątek |
Proszę zalogować się aby zabrać głos na forum.
Jeśli nie masz konta, możesz w prosty sposób zarejestrować się.
Jeśli nie masz konta, możesz w prosty sposób zarejestrować się.