Forum - Świat Tajemnic

Słowo "bóg" jest pojęciem względnym. Każdy inaczej interpretuje tą nazwę. Najczęściej "bóg" kojarzy się z kimś wszechmocnym, który ma nieograniczoną władzę. Jestem bardzo ciekawa co to oznacza, że ktoś jest bogiem. Niejaki Winter twierdzi, że nim jest. Byłabym bardzo wdzięczna za wyjaśnenie kim jest Winter pod względem boga, bo na prawdę tego nie rozumiem. I to nie jest żadne czepianie się tylko temat bardzo poważny.

Bog?-To jedynie funkcja kazdy z was moze ja pelnic. Mam nadzieje ze odpowiednio to zrozumiecie eva

Bóg - to pojęcie urabialo się przez wieki. Na początku określano nim istoty z nieba , później monoteizm stworzył fikcyjny byt - określany nazwą Bóg i który jest dla monoteistów zazwyczaj wszechmocnym. Natomiast z punktu widzenia starożytnych Bóg nie jest nikim wszechmocnym. To po prostu istota stojąca w ewolucji wyżej od innych , lepsza. Za taką istotę się uważam - Bóg - lepszy od reszty , ponad przeciętny. Bóg nie kieruje się nakazami moralnymi i kodeksem etycznym ludzi. Co dla ludzi jest złem ewidentnym, może być dobrem dla Boga. Bóg dlatego , że każdy bóg w różnych religiach zsyła własny kodeks moralny. A ja jestm Bogiem dlatego, że mam własny kodeks , własny ranking wartości. Gardzę też innymi Bogami , jeżeli wyznają ich słabi ludzie. Natomiast składam hołd Bogom północnego panteonu - bóstwom germańskim. Nie ma tam bogiń. (tylko nie wracajmy do tego tematu) Chcę zjednoczenia z tymi bogami. I do tego celu wiedzie mnie ścieżka poósemna królewskiej jogi. Ona to uczy mnie , że jestem bogiem. jest to najbardziej starożytna joga , oryginalna , pierwsza , z indii przedaryjskich. Nie ma nic wspólnego z ćwiczeniami fizycznymi a do zjednoczenia prowadzi poprzez techniki przeróżnych medytacji. Już jestem Bogiem, a zjednoczę się z innymi bogami , nastąpi fuzja ( znaczy - joga ). To moja ścieżka i wyjaśnienie mojej boskości. Oddajcie mi pokłon ; )

Kiedys interesowala mnie medytacja i spotkalam sie z czlowiekiem ktory poprzes medytacje doszedl doKUNDALINI(chyba poprawnie napisalam)podobniez mozna wywolac wspulczucie boskosci lub samodzielnie czuc boskosc Ma moze tu ktos jakies doswiadczenie z Kundalini? poz eva

Wybacz Boze ze cie poprawie ale w mitach germanskich znajdziesz boginie Bogini FREYJ byla bogiem plodnosci mozna mazwac ale ona strzeze wszelkiego zycia Do anka: znana jest i popularna magia Wicca gdzie glowna role maja kobiety i dobra bron maja to co kazdy mez by chcial:) eva

Nie było i nie ma żadnej bogini FREYJ , to , co poprzez nią symbolizowano nie było formą osobową , a symbolem. Natomiast bogowie męscy są jak najbardziej osobowi. Ja doszedłem do Kundalini , ale w pełni jej nie obudziłem. Mam już spore doświadczenia , jednak wątpię aby na coś wam moje opisy mogły się przydać.

Po Kunadlini doznaje się oświecenia i dochodzi do fuzji , łaczenia (jogi ) świadomości ludzkiej z kosmiczną - Boską , umysłem powszechnym. Kim była ta osoba , opowiedz więcej o niej...

Zajzyj jeszcze raz do mitow skandynawskich Bogini Frey jes tam jedna z glownych postaci niespieraj sie bo to fakt chyba ze ty ja degregujesz DO OSOBOWOSCI . Ato falszowanie Uwazaj zebys od Thora mlotem nie zarobil:):)

Kundalini o ile dobrze pamientam to nie byla osoba .Kundalini w jezyku ndyjskim??chyba ma znaszenie "schowane" "zbiornik " nie jestem pewna ide na wyszukiwarke bo mnie to teraz zaciekawilo..poz eva

No , ale powiedz nam o tym Kundalini raiserze.

Popatrz do gory...:):)

Musze skoregowac po polsku jest to BOGINI FREYJA. FREY byl jej bratem To sprawdzilam .Przykro mi ale tu naprawde niemasz racji.Wiec zacznij jeszcze raz teorie ze jestes bogiem a moze ci ktos uwierzy .Ja bylam sklonna do tego:) poz eva

BOG jest dla mnie czyms najwspanialszym, nigdy nie mozna sie na niego gniewac, gdyz to zobaczy- wszechwidzacy, myslec zle o nim, wszechwiedzacy itp. Prawdziwy BOG nigdy sie nie ujawnia gdyz jest wszystkim tym z czym my lub inne cywilizacje maja na codzien do czynienia!!! Abysmy mogli go lepiej pojac i zrozumiec do kazdej rozumnej cywilizacji wysyla postac o takim samym wygladzie (JEZUS CHRYSTUS) bysmy mogli sie z nim porozumiec itd. A to wszystko jest moja teoria na ten temat, ale naszla mi pewna mysl, mianowicie nie zastanawai was fakt dlaczego jest 2003 rok od narodzin Chrystusa i dlaczego mierzymy w ten sposob czas??? Wydaje mi sie ze znam odp. mianowicie przed 2003 rokiem czyli p.n.e na Ziemi zyla inna cywilizacja wtedy tamte istoty mialy tego samego BOGA lecz pod inna postacia taka zeby oni mogli ja zrozumiec, gdy bardzo wyewulowali postanowili opuscic nasza planete wlasnie przed 0 rokiem i poczeli krzyzowke innego ssaka czyli nas, my nie wywodzimy sie bezposrednio od malpy!!! Teraz naszym zamierzeniem jest stworzyc taka technike by po pierwsze: polaczyc sie z naszymi bracmi ktorzy nas stworzyli, po drugie: stworzyc nowa odmiane czlowieka by mogla sie rozwijac w innym kierunku niz my i tamci, po trzecie: zniszczyc wszystko to co zbudowalismy pozostawiajac tylko arcydziela naszej techniki, tak jak mialo to miejsce z piramidami, no i opuscic ten glob w poszukiwaniu innego lepszego swiata, a Ziemie pozostawiajac naszym braciom. PS moze im tez BOG zesle swojego proroka????

Błagam, nie wchodźcie na tematy bogów (i bogiń) Asgardu, a przynajmniej nie wtedy, gdy mnie nie ma w pobliżu... :) Jest to panteon i religia najbardziej dla mnie bliska, więc mogę zareagować nieco przesadnie. Oczywiście, że w mitologii germańskiej były bóstwa żeńskie. Freya, Sif (druga żona Thora), Frigg (małżonka Odyna), Skadia (ta rzeczywiście była symbolem, nie boginią - symbolizowała niszczycielską moc zimy, i stąd nazwa: Skandynawia) i wreszcie Hel, najwazniejsza postać "drugiej strony", czyli bogini ciemności, chaosu, córka Lokiego... Z kolei u Celtów najawżniejsza była Bogini-Matka Cybele (Kybele), czy też Birgit. Można by mnożyć bóstwa żeńskie w nieskończoność. Dla mnie "Bóg" to Nadistota - niekoniecznie realna. Może być wieloosobowym panteonem, symbolicznie jednoczącym siły przyrody i magię naturalną. Innymi słowy - etykieta zastępcza. :)

Bóg dla mnie jest tak jak sama określiłaś "wrzechmogący" ja jestem osobą wierzoncą i uważam, że nikt nie powinien nazywać się Bogiem i poruwnywać do niego...Bóg jest jeden! i niech tak zostanie... EJO.... wiem, że wam przeszkodziłam w hot rozmowie, ale musialam się wypowiedzieć ;) PoZdRaWiAm! ! !

Niestety na temat Bogow Skandynawskich niepogadam nie jest mi to opcy temat ale zamalo posiadam wiadomosci(ale wiecej od Wintera o boginiach) no szkoda ale chentnie poczytam . eva

Bóg? Ciekawe poczyniliście uwagi nad tym słowem. Wszytskie właściwie poprawne. Tylko, że słowo "BÓG" jest tylko umownym określeniem nieokreślonego. Bóg to tylko słowo. Zaś znaczenie tego słowa jest nieokreślalne. Bóg jest wszytskim więc wszytskie określenia i słowa pasują do Jego definicji... Chyba nikogo nie zdziwię kiedy powiem że jestem katolikiem :) Niektórzy juz się przekonali na własnej skórze ;) No nie Leto ;) ?? A ciekawy to temat o wierzeniach starożytnych cywilizacji... widzę, że są tutaj osoby z bardzo "zaawansowaną" wiedzą na tego typu tematy... Ja szczerze niewiele wiem na temat bóstw germańskich czy skandynawskich... :) Pozdrawiam :) Trzymajcie się cieplutko :)

za WIEM.onet.pl: Bóg, istota transcendentna o charakterze nieosobowym bądź, znacznie częściej, osobowym (osoba), stanowiąca niekiedy wcielenie sił kosmicznych, która uważana jest za przyczynę i podstawę istnienia świata i człowieka. Bóg stanowi przedmiot wiary i najwyższą wartość w większości religii (religia, sacrum), w niektórych uważany też bywa za zbawiciela. Wiedzę o sobie przekazuje ludziom w formie objawienia zapisanego w świętych księgach (Pismo Święte, Koran, Wedy, itp.) lub przekazywanego ustnie (tradycja). Wiedzę tę można też pozyskać drogą poznania mistycznego lub, do pewnego stopnia, poprzez spekulacje intelektualne. W sposób najbardziej rozwinięty koncepcja Boga uformowana została w wielkich religiach monoteistycznych: judaizmie, islamie i chrześcijaństwie oraz w hinduizmie, ale jej zalążki znaleźć można już w religiach pierwotnych i politeistycznych (np. kult Magna Mater). W judaizmie i islamie Bóg pojmowany jest jako jedyny w sensie absolutnym. W chrześcijaństwie jawi się jako Trójca Święta. Triadyczna koncepcja, choć w zupełnie innym rozumieniu - tzw. Trimurti - występuje również w hinduizmie. W trzech pierwszych religiach Bóg jest przedstawiany jako byt osobowy, niezależny od niczego, a równocześnie sprawczy w stosunku do wszystkiego. Podkreśla się jego doskonałość - wszechwiedzę, wszechmoc, wszechobecność, sprawiedliwość, dobroć itp., wydobywając z czasem coraz mocniej element Jego ojcowskiej miłości w stosunku do własnych dzieł, zwłaszcza do ludzi. Sam akt stwórczy interpretuje się jako absolutnie wolny wyraz owej miłości. Nie wyklucza to traktowania Boga jako sędziego, który nagrodza dobro i surowo karze zło. W hinduizmie, ewoluującym w trakcie swego rozwoju od politeizmu do ujęć bliskich monoteizmowi, odnaleźć można zarówno nieosobową koncepcję brahmana, jak i osobową Iśwary (najpełniejszy wyraz znalazła w myśli Ramanudży). Z wielkich religii uniwersalistycznych tylko buddyzm odrzuca koncepcję Boga osobowego. Najwyższą rzeczywistością jest tu pustka, śunjata, która stanowi podłoże całego świata zjawiskowego, postrzeganego jako kołowrót wcieleń (metempsychoza, sansara) nie mający początku ani końca. Przypadek buddyzmu, i np. bliskiego mu w tym względzie dźinizmu, dowodzi, że Boga i religii nie łączy jakiś związek konieczny. Religijne koncepcje Boga rozwijane są i systematyzowane przez różne odmiany teologii. Własne ujęcia kwestii Boga wypracowała również filozofia. Od początku poszukiwała ona odpowiedzi na pytanie o Jego udział w powstaniu świata, a także o Jego rolę jako gwaranta kosmicznego porządku ontologicznego i moralnego, co zaowocowało np. koncepcjami Demiurga u Platona i Pierwszego Poruszyciela u Arystotelesa. Z ujęć późniejszych, oprócz tradycyjnych teorii teistycznch (teizm), których przykład stanowić może myśl św. Augustyna czy św. Tomasza z Akwinu, na uwagę zasługują: neoplatońska teoria Prajedni, z której wyemanowało wszystko, co jest (neoplatonizm), oraz panteizm i deizm, a ze współczesnych kierunków np. neotomizm, personalizm katolicki, chrześcijański egzystencjalizm. Interesujące ujęcie kwestii Boga prezentuje tzw. filozofia dialogu (lub spotkania), postrzegająca Go jako absolutne Ty, w obliczu którego "staje się" (tj. wyłania, trwa i utrwala) autentyczne Ja każdego z ludzi. Wysiłki współczesnej teologii i filozofii zmierzają, ogólnie rzecz biorąc, do odantropomorfizowania Boga (tj. oczyszczenia Jego wizerunku z rozmaitych przypisanych mu w ciągu stuleci cech ludzkich), przy ciągłym traktowania Go na sposób osobowy. Jednym z fundamentalnych filozoficzno-teologicznych problemów związanych z kwestią Boga jest Jego stosunek do zła, dyskutowany przede wszystkim w ramach teodycei. Ważne miejsce zajmuje też sprawa dowodów Jego istnienia (opracowywali je m.in. św. Tomasz z Akwinu, św. Anzelm z Canterbury).

Czytałem Radże Jogę Nowoczesną. Często występuje tam tekst o przygotowaniu, mieszkania dla Bożej Iskry. Czyli moim skromnym rozumkiem wniaskuje, że tam uwzględniany, jest Bóg, a nie tyle uwzględniany, co niezbędny. Ale jak ktoś może opisać Boga? No cóż nie może, nie da się zrobić tego słowami. Ale martwi mnie fakt co się dzieje z różnymi religiami, oto historyjka, która obrazuje nasze dzisiejsze wierzenia FORMUŁA Mistyk powrócił z pustyni. - Opowiedz nam - pytali go z przejęciem - jaki jest Bóg? Ale jak mógłby wyrazić słowami to, czego doświadczył w głębi swego serca? Czyż można prawdę zamknąć w słowach? W końcu przekazał im formułkę - niedokładną oczywiście i niepełną - w nadziei, ze ktoś z nich będzie mógł spróbować i dzięki niej osobiście doświadczyć tego, czego on doświadczył. Ci zaś nauczyli się formuły i zrobili z niej tekst święty. I narzucili ją wszystkim, jakby chodziło o dogmat. Postarali się wręcz o to, by rozpowszechnić ją w obcych krajach. A niektórzy nawet oddali za nią swe życie. Mistyk się zasmucił. Być może byłoby lepiej, gdyby nic nie powiedział. narazie