Forum - Świat Tajemnic

zaczolem sie iteresowac ufo juz dawno temu sam widzialem nie jedno a zaczolo sie od mojego kolegi co tfierdzil ze w jego stodole meszkajom jakies malutkie ludziki zielone z czerwonymi oczami i lubiom pszesiadywac na stodole heh ?? pomyslalem ze jest pijany albo cos male zelone ludziki no pojebany jakis :) ale upieral sie dalej ze to prawda i ze to jego cala rodzina dos czesto wieduje pewnego razu pojecalem do niego i zaczelismy je szukac ojj qrwa do tam tej pory pamietam te czerwone oczy.... jakie zobaczylem w cieniu jednak to byla prawda...... po paru latach do wiedzialem sie ze te istoty som wszedzie !!!! mala prozba czy ktos takie cos w idzial male ludziki zielone kolo 30cm z czerwonymi oczami a oto matrjaly jakie mam UFO W MALEZJI: DALSZE DONIESIENIA Żaden kraj na œwiecie zdaje się nie być wolny od manifestacji fenomenu UFO. Malezja, usytuowana w sercu Południowo – Wschodniej Azji, także ma swój udział w tej zadziwiajšcej i kontrowersyjnej tajemnicy. Jedno z najwczeœniej zarejestrowanych wydarzeń w tym regionie, które być może wišże się ze zjawiskiem to incydent w Cieœninie Malakka, w którym brała udział duńska jednostka pływajšca Bintang. /1/ 10 czerwca 1909 kapitan statku wraz z załogš obserwowali kilka niezwykłych œwiateł poruszajšcych się nad cieœninš między Sumatrš a Półwyspem Malajskim. PRZEGLĽD WYDARZEŃ Z ZWIĽZANYCH Z UFO Zaprezentuję tutaj trochę więcej przykładowych przypadków wybranych z doniesień pochodzšcych zarówno ze Wschodniej jak i z Zachodniej Malezji. Powinny być one porównane z doniesieniami o przypadkach, które podałem w artykule: „Fala małych humanoidów w Malezji w 1970” (FSR 28/5) a także we wczeœniejszych artykułach. 1. BAU, SARAWAK /WSCHODNIA MALEZJA/, WCZESNE LATA 50 – TE. To wydarzenie miało miejsce w odludnej okolicy w górzystym kraju znanym wówczas jako Brytyjskie Północne Borneo. Œwiadek wydarzenia, niepiœmienna gospodyni domowa, obserwowała obiekt w kształcie dysku, który opisała jako „tak duży jak dom”, który wyłonił się zza drzew, lecšc bezgłoœnie poprzez dolinę. Obiekt był ciemny i miał coœ co wyglšdało na okna, z œrodkowym jasno podœwietlonym. Obok kopuły wieńczšcej szczyt UFO znajdował się wyrostek przypominajšcy antenę. Pod spodem obiektu znajdowały się trzy wsporniki, które kobieta opisała jako „przypominajšce kotwice”. Zewnętrzna krawędŸ obiektu kręciła się. 2. PORT DICKSON, SEREMBAN, WCZESNE LATA 50 – TE. O godzinie 11:00 pewnego pięknego poranka pluton żołnierzy wraz z brytyjskim instruktorem widział srebrny obiekt w kształcie dysku lecšcy całkiem nisko, tuż ponad drzewami. Leciał przechylony na bok i wydawał wysoki dŸwięk. Urzšdzenie sygnalizujšce należšce do żołnierzy przestało działać podczas tych kilku minut, w których UFO znajdowało się w zasięgu wzroku. 3. WYSPA PENANG, STYCZEŃ 1967. Prawnik oraz jego towarzysz obserwowali obiekt bezdŸwięcznie unoszšcy się nad kanałem oddzielajšcym wyspę od lšdu. Obserwacja poprzez lornetkę ujawniła, że był to obiekt w kształcie naleœnika z kopułš na szczycie. 4. KAMPUNG PERTAMA, KWIECIEŃ 1979. UFO owalnego kształtu, które œwieciło jak gwiazda wylšdowało jednej nocy na polu ryżowym w wiosce i około dwudziestu ludzi zgromadziło się aby obserwować je. Gdy obiekt wylšdował widziano jak zmniejsza się a potem dzieli na trzy mniejsze statki. 5. KULIM, MAJ 1979. Grupka chłopców bawišca się w pobliżu obory ujrzała niewielki obiekt, o œrednicy mniejszej niż dwie stopy /60 cm/, przeœlizgujšcy się nad polami i wydajšcy dziwny dŸwięk. Trzy podnóżki na podwoziu obiektu były wystawione, jak się zdawało do lšdowania. Gdy jeden z chłopców starał się dotknšć go, intensywny promień œwiatła, który wystrzelił się z obrzeża statku chwilowo oœlepił chłopców. Krzyczeli wołajšc pomocy, czym przycišgnęli uwagę dwóch dorosłych, którzy udali się poœpiesznie na miejsce zdarzenia również będšc œwiadkami obserwacji UFO. SPOTKANIA Z MALEŃKIMI ISTOTAMI Jak wspomniałem we wczeœniejszym raporcie, najbardziej interesujšce przypadki z terenów Malezji zdajš się łšczyć z niewielkimi istotami, o których więcej niż kilkanaœcie doniesień pojawiło się między rokiem 1965 a 1979. Ku zaskoczeniu, œwiadkami tych wydarzeń w ponad 90% były dzieci w wieku szkolnym! /We wczeœniejszym raporcie podałem osiem bardzo reprezentatywnych przypadków./ Z racji na pozór absurdalnej natury tych historii o maleńkich istotach, większoœć dorosłych œwiadków prawdopodobnie nie informuje o swych spotkaniach z podobnymi istotami. Dzieci, w swej niewinnoœci i nieœwiadomoœci składajš swe doniesienia i cierpiš drwiny z tegoż powodu. „FALA” Mówišc ogólnie, doniesienia o UFO z Malezji jest kilka i to w miejscach odległych pomiędzy sobš. Kiedy obserwacje zdarzajš się, sš one zwykle grupowe. Mój ostatni raport: „Fala niewielkich humanoidów w Malezji w 1970”, może być teraz poszerzony, gdyż dziœ wiadomo, że w miesišcu sierpniu tego roku liczba przypadków CEIII z Malezji była zupełnym rekordem. Wydarzenia zaczęły się w północnej częœci półwyspu a potem rozprzestrzeniły się w dół poprzez centralne i południowe stany. Możemy to opisać jako jedynš prawdziwš „falę”, która dotychczas miała miejsce w Malezji i która zgodnie z doniesieniami jednej z gazet rozegrała się w przecišgu trzech dni, gdzie było nie mniej niż 39 oddzielnych doniesień mówišcych o niewielkich UFO i nie mniej niż 31 raportów dotyczšcych ich maleńkich, trzycalowych /~ 8 cm/ załogantów. FOTOGRAFICZNY DOWÓD Z MALEZJI Jeden z kilku fotograficznych dowodów zostało wykonane 12 stycznia 1979 w malezyjskiej „goršcej strefie UFO” przez człowieka służšcego w Australijskich Królewskich Siłach Lotniczych. Fotografia ukazuje dyskowaty obiekt, który œwiadek opisuje jako „płonšcy, jasny, w kolorze pomarańczowym”. Mówi, iż miał kilka bulajów wokół krawędzi. Wczeœniejsza fotografia z Malezji została zamieszczona w „The Kuala Lumpur UFO” w FSR Vol. 15 Nr 4 (VII/VIII 1969). TAJEMNICZE UPROWADZENIA Zamieszkiwana przez ludzi różnych ras i kultur (Malajowie, Chińczycy, Tamilowie), Malezja jest krajem bogatym w religie i tradycje. Wielu ludzi wcišż odnosi się do starych wierzeń ludowych i tradycji a wiara w uprowadzenia ludzi przez tajemnicze istoty wcišż istnieje wœród przedstawicieli starszej generacji. (Z racji faktycznych malezyjskich porwań, ludzi przez ludzi, rozumie się, że nie przychylam się raczej do mieszania tych dwóch kompletnie różnych rodzajów zjawisk). Można z pewnoœciš powiedzieć, że co najmniej do okresu poprzedzajšcego II Wojnę Œwiatowš, w większoœci przypadków z Malezji, w których zaginęła osoba – czy to dorosły czy dziecko, sprawa była natychmiast wišzana w umysłach ludzi z uprowadzeniem przez „małe” a nawet i „maleńkie” istoty. Ogólnie przyjmowało się, że te małe istoty odpowiedzialne za taki stan rzeczy, mogš przyjœć i wyjœć nie będšc zauważone, będšc widzialnymi jedynie dla swych ofiar. Uprowadzany był zatem zawsze jedynym œwiadkiem. Nie widziano go jednak już nigdy i nie był w stanie opowiedzieć swej historii. Ojciec jednego z moich znajomych zniknšł w tajemniczy sposób i myœlano, że stał się ofiarš tych istot. Jego rower znaleziony został na poboczu œcieżki niedaleko jego wioski. Nigdy go już nie widziano. Po konsultacji w tej sprawie, miejscowy „bomoh” (uzdrowiciel, szaman albo guœlarz) zadeklarował, że zaginiony ojciec jest teraz mieszkańcem „innego œwiata”. Rodzina zaakceptowała ten fakt i to było na tyle. Przypadek został zamknięty. (Być może Fred Valentich doœwiadczył takiego samego losu w Australii.) Jedna rzecz, która zdaje się pewna, to że model tych popularnych w Malezji wierzeń jest w całoœci częœciš fenomenu UFO, a abdukcje te sš ważnš częœciš tego fenomenu. Jak już powiedziałem, niesamowitš rzeczš jest to, że w Malezji zdaje się nie być doniesień o istotach większych niż szeœć cali /~ 16 cm/ lub tychże. Podczas gdy przeciętny Malezyjczyk jest gdzieœ w przedziale od 5 stóp /150 cm/ w górę, można zastanawiać się jak istoty te zabierajš się do wkładania go do œrodka UFO szerokiego na dwie stopy /60 cm/! Jest jednakże jeden dziwny amerykański przypadek, który zawiera w sobie aspekt naszego problemu. 15 wrzeœnia 1978 w Carpentersville w Illinois, pewna sekretarka, zaniepokojona przez wirujšcy dŸwięk, wyjrzała przez okno i zobaczyła mierzšcš 6 stóp /180 cm/ sylwetkę człowieka ubranego w srebrny kostium zaœ kilka metrów dalej ujrzała mały spodek z kopułš na szczycie, który osiadł na trawie. Policja została wezwana, ale na miejscu nie znaleziono niczego. /2/ Zaskakujšcym aspektem jest to, że nie znaleŸliœmy żadnej wzmianki o UFO, które w rzeczywistoœci widziane byłoby w czasie tej tajemniczej malezyjskiej abdukcji, innymi słowy – w popularnych wierzeniach nie ma zwišzku między „UFO” a „uprowadzeniami”. Jednym z tego powodów może dobrze być fakt, że bardzo niewielu Malezyjczyków wie cokolwiek o UFO. Podczas mych podróży po kraju pytałem nieustannie ludzi czy w okolicy miały miejsce jakieœ obserwacje UFO i zwykle pytana osoba w odpowiedzi wtykała we mnie wzrok, nie pojmujšc o czym mówię. Jednak kiedy przechodziłem do tematu niewielkich, trzycalowych istot, moi informatorzy zapewniali szybko, że o takich słyszeli. Mamy więc jasne wyobrażenie, że więcej wie się na temat istot niż na temat ich pojazdów. Ludzie rozmawiajš ze sobš o UFO oczywiœcie od II Wojny Œwiatowej i od sławnej obserwacji Arnolda dokonanej w USA w 1947. Oczywiste jednak jest, że jeœli tradycję małych istot łšczyć można z problemem UFO, występowanie niewielkich istot w Malezji przenosi nas do czasów znacznie wczeœniejszych. WNIOSKI Jak zostało powiedziane, kluczowš cechš Malezyjskiej sceny UFO jest wysoki procentowy odsetek spotkań z maleńkimi istotami. W rzeczywistoœci powiedzieć możemy, że spotkania z humanoidami w Malezji /3/ zdarzajš się tylko w dwu rozmiarach – trójcalowych istot /widzianych najczęœciej/ i szeœciocalowych. Nie zdarzyło się w Malezji doniesienie o spotkaniu z humanoidami mierzšcymi więcej niż szeœć cali wzrostu! Jednak z dala od sprawy wzrostu, ogólny obraz fenomenu UFO w Malezji jest w rzeczywistoœci taki sam jak gdziekolwiek indziej. W czasie gdy każda z rasy żyjšcych w Malezji ma swš własnš folklorystycznš interpretację fenomenu UFO, doniesienia pochodzš od różnych osób, z których żadna nie ma podstawowej wiedzy o obrazie UFO na œwiecie – nie mniej jednak prezentuje nam z pewnoœciš ten sam model i ten sam fenomen, jaki znaleŸć możemy w innych częœciach œwiata.

ARGENTYNA: POJAWIENIE SIĘ DZIWNYCH ISTOT W PARANIE Mieszkańcy dystryktu Antartida Argentina mówiš o pojawieniu się dziwnych istot, okreœlanych jako „skrzaty”, które wedle zeznań œwiadków wspięły się na drzewa i zrzucały w dół kamienie. W dystrykcie Parana znanym jako Antartida Argentina, w północnej częœci miasta, mieszkańcy obszarów położonych w pobliżu wysypiska donoszš ekipie telewizji „Canal Once” o pojawieniu się „białych skrzatów”, które ukazujš się tu od czwartkowego popołudnia, 29 grudnia 2005. Zgodnie z oœwiadczeniem œwiadków „miejscowe dzieci rzucały w nie [istoty] kamieniami, zaœ te odrzucane były z niezwykłš zwinnoœciš”. Skrzaty również odpowiedziały atakiem. Nabiły dzieciom oraz kilku dorosłym osobom niezbyt groŸne siniaki i guzy. Zjawisko powtarza się każdej nocy poczšwszy od 29 grudnia 2005. „Zaczyna się o 8 a kończy o 2 nad ranem.” Wszystko rozpętało się wokół œwištecznego drzewka, jakie wznosi się tam corocznie. Gdy próbowano je rozebrać, pojawiły się „karły” i wyraziły swe niezadowolenie. „Gdy zgasiliœmy œwiatła, rozgniewały się i zaczęły rzucać w nas kamieniami. Uspokajały się, gdy œwiatła zostały włšczone.” Poczštkowo, widzšc, że „białe skrzaty” żyjš w drzewach, œcięto kilka, ale „skrzaty rozgniewały się i zaczęły miotać kamienie. Potem zaœ wezwaliœmy policję, aby zrobiła coœ.” Jak twierdzš mieszkańcy, na miejscu znajdowało się około „800 do 900 ludzi, którzy pozostali tam aż do 2 nad ranem”. Wœród nich znajdowała się znaczna iloœć dzieci. Gdy policja przybyła, posterunkowy 97 rzekomo należšcy do 5 Biura Szeryfa, doœwiadczył bliskiego spotkania z istotami. „Chciał oœwietlić obszar szperaczem zaœ œwiatło odbiło się jak od lustra” – mówi Ricardo. Policjanci zaczęli strzelać z pistoletów w miejsce, w którym znajdowały się „skrzaty”, zaœ w odpowiedzi istoty „zaczęły rzucać kamieniami. Było to jak deszcz i trafiały one jedynie w policjantów. Ani miejscowi ani dzieci nie zostały trafione” – dodaje. „Kamieni było tak wiele, że policjanci musieli się wycofać.” Dzieci w odpowiedzi na pytania „Canal Once” powiedziały, że istoty były „małe, białe i wystawiały języki. Wyglšdali jak ludzie zaœ ich ręce były niewielkie” – powiedziała dziewczynka, która widziała je ponoć z bliska. „Było ich siedem. Jeden był na dachu i skoczył na drzewo” – dodaje dziewczynka ukazujšc szeroki uœmiech i nie czujšc strachu. „Przeczesaliœmy dokładnie okolicę starajšc się wygonić je z drzew. Otoczyliœmy je. Niektóre były tak blisko, że można było je złapać – powiedział sšsiad. Poczuliœmy niepokój, bo nie rzucały one w nas kamieniami, obrzucały zaœ, i to bardzo, policjantów. Dzieci sprowokowały je rzucajšc kamieniami, które były odrzucane. Jeœli rzucało się kamień, one go odrzucały. Jeœli rzuciło się cegłę, odrzucały jš” – wyjaœnia z zaniepokojeniem. Agresja „skrzatów” skierowana ku mieszkańcom nie była silna, choć niektórzy mówiš, że dzieci nosiły „guzy i sińce [od uderzenia kamieni], były przerażone i nawet najodważniejsi uciekli.” „To nie jest czyjœ żart. To prawda. Nikt tego nie sfabrykował. Dzieci sš wystraszone, ale mówię im, żeby się nie bały, bo mogš to być aniołowie” – kontynuuje œwiadek zauważajšc, że „wielu ludzi modliło się”. „Wyglšdało jakby chciały się bawić, bo pomimo wielu rzuconych kamieni nie było krwi i nikt nie został ranny.” Miejscowy mówi, że okolica została przeczesana zaœ niektóre drzewa œcięte, by upewnić się „co gnieŸdzi się w tym miejscu”. Inne dzieci powiedziały Canal Once, że „widziały istoty biegajšce po czubkach dachów i tak jak one odrzucały kamienie, robiliœmy i my”. Dodano, że kamienie rzucane były przez skrzaty jak „białe pšczki kwiatów spadajšce z drzew a te same, które rzuciliœmy, powracały.” Najmłodsza dziewczynka dodała na koniec: „Siedziały na drzewach i denerwowały nas.” KAPŁAN BŁOGOSŁAWI MIEJSCE, W KTÓRYM POJAWIŁY SIĘ ISTOTY Mieszkańcy dystryktu Antartida Argentina w Paranie zażšdali, aby na miejsce pojawienia się dziwnych istot przybył proboszcz parafii Naszej Pani z Guadalupe by służyć duchowym wsparciem. Na tę okolicznoœć ojciec Eduardo chodził po domach, odprawił kilka modlitw, pobłogosławił miejsce oraz pokropił je, a także domy, wodš œwięconš, aby „uspokoić widziane duchy.” Okoliczny mieszkańcy mówiš: „Po ukazaniu się skrzatów i pojawieniu się historii w mediach, zaczęliœmy czuć strach. Z tego powodu poprosiliœmy o wsparcie proboszcza.” Gdy sprawa stała się głoœna „wielu ludzi pojawiało się i informowało nowych. Zjawili się nawet parapsychologowie, którzy w radiu i innych mediach wydali swe opinie” – mówi rzecznik grupy, która twierdzi, że w pištek, 30 grudnia 2005, widziała owe skrzaty. Fakt ten nie został przez władze potwierdzony, ale zgodzono się, że coœ zrzucało na nich kamienie spoœród ciemnoœci. Miejscowy proboszcz, który zastrzegł, aby nie podawać do publicznej wiadomoœci jego personaliów „z powodu spraw zwišzanych z hierarchiš” powiedział, że „należy być ostrożnym mówišc o tych rzeczach.” Można w nich dostrzec wiele fantazji. „Sprawa skrzatów nie może być wyjaœniona racjonalnie. Wiem, że niektórzy przychodzš do koœcioła proszšc o duchowe wsparcie”. Wyjaœnił, że „jest dla ludzi dziwnym stanowisko, że doleciano już i dotarto wszędzie. Dlatego też cišgle wierzy się w to, co graniczy z fantazjš.” Z drugiej strony przestrzegł, że „nikt nie może ubiegać się o egzorcyzm, bo może on odbyć się jedynie za zgodš miejscowego biskupa, w obecnoœci niezbitych dowodów o obecnoœci Diabła. Z tego, co nam powiedziano, w miejscu tym nie ma nic diabolicznego, czy powišzanego ze złym.” W tym temacie rozróżnił między „wsparciem dusz czyœćcowych, które należy wesprzeć modlitwš i przechodzenie do stwierdzeń, że mogš one się przemieniać w skrzaty, co jest już innš historiš.” Inny z mieszkańców powiedział „Diario Uno”, że w okolicach kanionu zobaczyć można „mężczyzn i kobiety robišcych dziwne rzeczy, takich jak praktykowanie różnych rytuałów, jak np. Umbanda, które wymagajš obecnoœci duchów do robienia rzeczy złych i dobrych.”

a to som hceba juz duze ufole moze one rosnom na ziemi jak bedom juz dorosle to odlatujom do siebie :P PRZYPADEK KELLY – HOPKINSVILLE. 50 LAT PO. Kelly to małe miasteczko zaœ Hopkinsville nieduże miasto, oba położone w Christian County w południowo-zachodnim Kentucky. Farma „Lucky’ego” Suttona leżała bliżej Kelly, jednakże najbliższy komisariat policji znajdował się w Hopkinsville. Z tego właœnie powodu przypadek ten zyskał miano Kelly-Hopkinsville. Około 19:00, 21 sierpnia, goœć z Pensylwanii zwany Billy Ray Taylor wyszedł, aby zaczerpnšć wody ze studni Suttonów. Gdy znajdował się obok studni, ujrzał duży i lœnišcy obiekt, który wylšdował w parowie. Wszedł do domu i powiedział o tym innym, ale ci œmiali się i nie wierzyli mu. Wkrótce potem pies należšcy do rodziny zaczšł szczekać i Carl „Lucky” Sutton oraz Billy Ray pochwycili pistolety i wyszli na zewnštrz, aby to sprawdzić. Odeszli na kilka jardów od drzwi frontowych, kiedy ujrzeli niewielkš istotę, mierzšcš 3 – 4 stopy wzrostu /~ 0.9 – 1.3 m/, która szła w ich stronę z rękoma uniesionymi w górę, jak gdyby poddajšc się. Opisali potem istotę jako wielkookš, z długimi i cienkimi ustami oraz wielkimi uszami, cienkimi i krótkimi nogami i rękami zakończonymi pazurami. Na wiejskich obszarach w latach 50 – tych XX wieku, ludzie woleli najpierw strzelać a potem pytać, jeœli czuli się zagrożeni. Choć istota zdawała się być nastawiona pokojowo, Billy Ray wystrzelił w niš z broni .22 zaœ Lucky wypalił ze strzelby. Z takiej odległoœci nie mogli prawdopodobnie chybić, jednakże to uczyniło szybki odwrót i uciekło szybko w las, będšc widocznie nieuzbrojone. Billy Ray i Lucky powrócili do domu, ale zanim powiedzieli wszystkim, co się stało, istota, albo kolejna z nich, pojawiła się naprzeciw okna. Wystrzelili do niej przez szybę, zostawiajšc dziurę, którš dostrzegli potem badacze. Kiedy mężczyŸni wyszli na zewnštrz, aby zobaczyć, czy zabili to stworzenie, nie znaleŸli niczego. Gdy rozglšdali się, jedna z istot z dachu domu sięgnęła w dół, aby dotknšć włosów jednego z nich. Strzelili w niš, ale po prostu sfrunęła ona na ziemię i uciekła w las. Z powrotem weszli do œrodka i wkrótce dom znalazł się w stanie oblężenia przez grupę istot. Siedmioro dorosłych i czworo dzieci znajdujšcych się w tym czasie w domu po tym jak istoty pojawiały się w oknach domu, i jak się zdawało, zaczęły naigrywać się z nich. Ich broń nie zdziałała nic przeciwko istotom. Po około trzech godzinach, rodzina zdecydowała się uciec. Wpakowali się w dwa samochody i pojechali do najbliższej komendy policji, aby złożyć raport, przybywajšc tam około 23:00. Gdy wreszcie udało im się przekonać policjantów, aby udali się na farmę i zbadali to, ci nie byli w stanie znaleŸć żadnego dowodu tych dziwnych zdarzeń, za wyjštkiem dziur w oknach i œcianach. Zgodnie z raportami, szeryf Russell Greenwell był wœród dwudziestu pięciu /lub coœ koło tego/ funkcjonariuszy badajšcych to miejsce oraz rodzinę, która opowiedziała tš niewiarygodnš historię. Zdawało się, że œwiadkowie okreœleni zostali jako zdrowi umysłowo, trzeŸwi i będšcy w stanie takiego przerażenia, że każdy, kto z nimi rozmawiał, nie wštpił, że widzieli oni coœ niezwykłego. Sšsiedzi opowiadali o słyszeniu odgłosów strzałów, zaœ jedna osoba mówiła o obserwacji „œwiateł na niebie” jakich dokonała wczeœniej tego wieczora. Wkrótce po tym, jak policja odjechała o 02:15, istoty powróciły. Tak jak poprzednio, zaczęły one zaglšdać w okna, będšc ciekawe, ale nie zdradzajšc oznak wrogiego nastawnia. Po raz kolejny mężczyŸni odpowiedzieli ogniem, ale tak jak przedtem nie przyniosło to efektów. Zakończyło się to dopiero na pół godziny przed wschodem słońca. Rankiem 22 dnia sierpnia, policja wraz z Obronš Powietrznš przeprowadziła œledztwo, ale nie znaleŸli niczego. Nie było tam Billego Raya i Lucky’ego, gdyż pojechali do Evansville w Indianie, aby załatwić pewne sprawy. Historia pojawiła się w „The Kentucky New Era” dnia 22 sierpnia 1955. wielu ludzi uważa, że przypadek ten jest oszustwem. Jeœli nim był w rzeczywistoœci, to musiał być jednym z największych i najbardziej bezużytecznych w historii ufologii. Rodzina nie zarobiła na tym ani nie chciała rozgłosu. Musieli za to wykonać naprawy domu, które pochłonęły znacznš sumę pieniędzy jak na te lata. Strzelajšc do stworzeń, Billy Ray i Lucky całkiem nieŸle podziurawili dom. Wszystkich siedmioro dorosłych opowiedziało tę samš historię, pozbawionš sprzecznoœci w zeznaniach. Szkice istot wykonane na podstawie opisów różnych œwiadków, pasujš do siebie. Historie potwierdzone zostały rok póŸniej, gdy badania nad przypadkiem przeprowadziła Isabel Davis. Nigdy nie wyszedł na wierzch żaden dowód o domniemane oszustwo w tym przypadku zaœ lata po zdarzeniu Suttonowie wcišż podkreœlali, że było to prawdš. Teraz, po latach, prawdopodobnie wielu, jeœli nie wszyscy Suttonowie, którzy byli wówczas doroœli, nie żyje a odeszli z tego œwiata nie zmieniajšc swej historii. Znany astronom i ufolog J.Allen Hynek potraktował historię poważnie, ponieważ rozmawiał o tym przypadku z dwoma jego czołowymi badaczami: Budem Ledwithem – inżynierem z radiostacji w Hopkinsville i znajomym Hyneka oraz Isabel Davis, badaczem z Nowego Jorku. ródło: Loy Lawhon, About.com

Pierdol ich

fiutas a te kosmity to nie twoi znajomi przypadkiem, z galaktyki chuja? a i jeszcze jedno o co chodzi z tym odlewaniem się do zlewu???

polecam sprawdzic wontek "obcy cos kombinuja" [%sig%]

---

Pszed urzyciem zapoznaj sie z tresciom ólotki dołonczonej do opakofania bonć zkonsóltój sie z lekażem lub farmacełtom.

te male huje mie zmusily do postawienia w pokerze 10$ i wjebalem wszysko !!! jeszce je qrwa dorwe !!

:/ To forum spada niżej niż myœlałem :/ [%sig%]