|
|
Miłość jest sensem, zgadzam się, lecz Bóg miłością nie jest.
Pozwalam sobie stworzyć nowy wątek, ponieważ ten mój tekst, który zamieściłem na wątku pt. "Przechodzę", został chyba niezauważony, lub zignorowany. A wciąż jestem ciekaw co w związku z poniższym myślicie? Jaki jest Wasz pogląd na tę sprawę?
1. Kim jesteśmy?
2. Czym jest miłość?
Chcę podzielić się z Wami informacjami dotyczącymi odpowiedzi na drugie, fundamentalne pytanie (jeśli chodzi o pierwsze - mamy na forum już taki temat). Napiszcie jeśli chcecie, co o tym sądzicie...
Miłość jest energią szczególnego rodzaju. Częstotliwość wibracji tej energii jest najwyższa spośród wszystkich, jakie wibrują we wszystkich wszechświatach.
Istota jaką jest człowiek to złożony konglomerat dość wielu energii, a raczej częstotliwości jej wibracji. Prócz ciała, (czyli energii na odpowiednim stopniu rozprężenia) i systemów energii zabezpieczających oraz służących do komunikacji w kolonii wcieleniowej, człowiek ponadto posiada jeszcze potężniejszy energetyczny system, zwany potocznie Duszą.
Miłość związana jest z Duszą bezpośrednio. Ona (miłość) jest wyznacznikiem naszego przeznaczenia, naszych potrzeb. Lecz Dusza posiadająca o wiele subtelniejszą wibrację od systemów energetycznych astralnych ją zabezpieczających, potrzebuje odpowiednich systemów by mogła absorbować energię miłości. Takimi systemami są: zespół kolorowych energii pierścieni, okalających duszę oraz system splotu słonecznego wraz z "kanałem" doprowadzającym energię miłości wprost na pierścienie.
System kolorowych energii pierścieni to zespół energii służących Duszy do komunikacji w swej macierzystej strukturze energetycznej, czyli tzw. Niebie oraz aranżacji przestrzeni i dźwięku. Niektóre Dusze dzięki olbrzymiemu doświadczeniu nabytym podczas wielu wcieleń, posiadające duże pierścienie zbudowane z energii miłości posiadają dodatkowo umiejętności stwórcze realne, nie hologramowe.
By miłość, czyli energia o odpowiedniej wysokiej wibracji mogła być doprowadzona na pierścienie, musi być doprowadzona specjalnym "kanałem", który to tworzy system splotu słonecznego.
Człowiek w warunkach środowiskowych kolonii wcieleniowej nieustannie generuje różnego rodzaju emocje dzięki zaistniałym interakcjom w społeczeństwie oraz w warunkach przyrody.Odpowiednie nawarstwienie się emocji wyższej częstotliwości wibracji w systemie emocjonalnym prowadzi w konsekwencji do wytworzenia się w tym systemie emocji miłości. Wysokość wibracji tego rodzaju energii otwiera drogę ku kanałowi splotu słonecznego i stamtąd poprzez dodatkowe podniesienie jej wibracji w systemach Graali kierowana jest na pierścienie ( Graale umieszczone są na każdym z podstawowych czakramów ).
Aby powstała energia miłości w naszych systemach emocjonalnych wystarczy, aby na bazie kontaktów z otoczeniem odczuwać radość, poczucie bezpieczeństwa i akceptacji oraz szacunek dla inności i odmiennych poglądów, a także inne tzw. ciepłe uczucia, które z pewnością każdy z Was niejednokrotnie gromadził w swoim emocjonalnym systemie. Gdy te emocje stale są dostarczane, po jakimś czasie wibracja w naszych systemach emocjonalnych podniesie się do zakresu energii miłości i tylko o to chodzi we wcieleniach. Tylko o miłość.
Aby dać komuś miłość, wystarczy stać się przyczynkiem powstania emocji radości i innych ciepłych uczuć, które po pewnym czasie dostarczania przerodzą się w miłość. Natomiast chorobliwe doprowadzające do wycieńczenia poświęcenie się jednej osoby dla drugiej, może doprowadzić do wypromieniowania energii miłości z systemu splotu słonecznego. Chcemy obdarzyć tą miłością drugą osobę jednak tak się nie staje. Ta miłość trafia do drugiego człowieka tylko na poziomie, co najwyżej radości, reszta jest marnowana, mają z tej reszty pożywkę Astrale, które chłoną ją jak gąbka, bo to podnosi ich wibrację. Mają dzięki temu większe możliwości działania. Miłość tę najczęściej zbiera negatywny astral, który działa bezustannie w tym kierunku by ludzie jak najczęściej postępowali w ten właśnie sposób, całkowicie poświęcając się dla drugiej osoby.
Po co wypromieniowywać miłość z siebie jak i tak ona może być odebrana tylko na poziomie, co najwyżej radości, wystarczy podarować drugiemu człowiekowi radość, stać się przyczyną jej powstania w systemie emocjonalnym drugiego człowieka. Mamy ten sam efekt przy o wiele mniejszym wydatkowaniu energetycznym i całkowitą eliminację problemów i różnego rodzaju napięć emocjonalnych wynikających z takiego postępowania. Konfliktów opartych na tej własnej zasadzie w związkach partnerskich jest bardzo dużo. W dzisiejszych czasach powszechnym zjawiskiem jest obraz rozbitej rodziny i głównie wpływ na to, mają właśnie konflikty na bazie emocjonalnej w oparciu o mechanizmy opisane powyżej. Są jeszcze i inne przyczyny lecz wykraczające po za tematykę tego posta.
Czekam na opis waszych przemyśleń w związku z powyższym.
|
