Forum - Świat Tajemnic

...że Bóg ukarał go Holokaustem, w którym zginęło 6 milionów Żydów? Plany Boga sš wysoce niejasne i nie logiczne. (Chyba że Żydzi kłamiš!) Drugie zburzenie Jerozolimy rozumiem doskonale i nie mam żadnych wštpliwoœci. Za zamordowanie Jezusa Żydzi zostali w ten sposób ukarani a reszta została za tę zbrodnię rozproszona po całym œwiecie. Tymczasem według pewnych wyznań (włšcznie z Żydami) Bóg podobno przygotował wypełnienie swoich proroctw i postanowił ponownie wywyższyć 'naród rzekomo wybrany' i odrestaurować państwo Izrael w 1948 roku, co się rzeczywiœcie wydarzyło. Te dwie sprawy nie majš najmniejszego sensu. Dlaczego Bóg zezwoił Hitlerowy na wymordowanie olbrzymiej liczby 6 milionów, podczas intensywnych przygotowywań do zorganizowania państwa Izrael, skoro postanowił ponownie Żydów wywyższyć??? Mało tego. W drugim zburzeniu Jerozolimy zginęło około 1 miliona Żydów i było to karš za mord na Jezusie. Cóż gorszego mogli zrobić Żydzi, aby ukarać ich liczbš szeœciokrotnie wyższš? A zaraz potem dać im z powrotem Palestynę? To nie ma najmniejszego sensu!!! A przecież Żydzi planowali i nadal planujš odbudowę Œwištyni Salomona! Poniżej link do projektu. Proszę sobie sprawdzić zdjęcia tych planów. http://www.ust.ucla.edu/ustweb/Projects/israel.htm Inne linki... http://www.abu.nb.ca/Courses/NTIntro/JerusalTempl4.htm Za takie plany uœwięcenia Boga, kara w postaci zagazowania 6 milionów? http://www.templeinstitute.org/ Czy jest w stanie ktoœ to logiczie wyjaœnić?

ALLELLUJA=ALL EL(ochim) U+JA Tak byœ chciał ale tak nie jest ! popełniłeœ podstawowy bład na zasadzie płonnego życzenia :) wywodzisz tak ALLELLUJA= ALL EL(ochim) U+JA na czym polega błšd ? do wyrazu ALLELUJA dodałeœ drugie L którego w rzeczywistoœci nie ma , zmienia to kontekst i znaczenie wyrazu. Ponadtto Alleluja jest zmianš właœciwego wyrazu ponieważ jak wczeœniej pisałem jest tylko jeden właœciwy wyraz ALLELUJAH - tak samo zmieniono, spolszczono imię Jezus , które brzmi JEHOszua . Od wyrazu ALLELUJAH musiałbyœ dodać do końcówki U+Jah PO-Kazać to możesz dzieciom :) Tak samo zmiana nastšpiła w imieniu Boga z Jehowah na Jahwe tetragram JHWH . Imię Boże występuje w Bibllii bardzo często i ma Ono zwišzek z imionami hebrajskimi gdzie posiadajš one pierwiastem Bożego imienia AlleluJAH - to wiesz że Chwalcie Jehowah JeszaJa ( Izajasz ) - Jehowah zbaw; Zbawieniem jest Jehowah JirmeJAHu ( Jeremiasz ) - wybrany przez Jehowah ObadiJAH ( Abdiasz ) - Czciciel Jehowah MikaJAH (Micheasz) - Kto jest jak Jehowah NehemJAH ( Nechemiasz) - Jehowah pociesza MalakJAH ( Malachiasz ) - poseł od Jehowah Za czasów Izraela imiona nie były zwykłymi "etykietami" . Kazde cos oznaczało. Np. Izaak czyli "Œmiech" przypominało że jego sędziwi rodzice rozesmiali się kiedy po raz pierwszy usłyszeli , że będš mieć dziecko. Imię Ezaw znaczyło " Kosmaty" opisywało cechę jego wyglšdu. Jakub znaczy " Ten który wypiera" i to on jako młodszy syn otrzymał błogosławieństwo pierworództwa . Salomon znaczy " Pokojowy" za jego panowania Izrael cieszył sie pokojem i dobrobytem. Może katolikom twoje tłumaczenie wystarczy :) dla Zyda to za mało u nich musi się to przekładać w zyciu :) Poza tym o Biblii można rozmawiać gdy ktoœ ma o niej pojęcie, tak samo o judaiŸmie . ŁAtwo jest krytykować coœ czego się nie zna:) No ale co tam jak ci wygodnie wierzyć w to, że jestes laboraoryjnym tworem bez większego znaczenia? OK! Ja mam głębsze przekonanie o swoim pochodzeniu :) Ptaszki, rybki i cały nasz ziemski zwierzyniec tez pewnie gatunki interplanetarne?

Agnieszka — znaczy baranek Piotr — znaczy skała Adam — znaczy człowiek אדם (ADAMA — אדמה — znaczy ZIEMIA, PROCH) Stella — znaczy gwiazda Regina — to królowa Izaak (po hebrajsku Jicchak — יצחק) — oznacza œmiech Ezaw — zrobiony (od czasownika ASA עשה) Jakub — pochodzi od słowa ‘pięta’ (EKEW עקב) Ruben — oznaczać może „zobaczył syna” lub „zobaczył różnicę (dosłownie ‘między’) ראובן Szymon — oznacza ‘usłyszał’ od słowa שמע — SZAMA Lewi — przywišzanie לוי Jehuda — dziękowanie Jehowie יהודה (połšczenie słów JEHOWA i LEHODOT להודות = dziękować, okazywać wdzięcznoœć) Dan — pochodzi od słowa ‘osšdzic’ Naftali — oznacza ‘zapasy’ נפתלי Gad — powodzenie גד Aszer — szczęœliwy, bogaty אשר Dina — sšd Banjamin — to syn prawoœci (ewentualnie syn dnia, choć raczej to pierwsze) Kain znaczy kupiony (odלקנות hebrajskiego kupować)

"Alleluja to nic innego jak Chwała Jahwe." To może sięgniemy jeszcze głębiej? Jahwe (Jehowa) to nikt inny jak sumeryjski Bóg Enlil. [%sig%]

---

Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl

Wolare podziw dla tak dużej wiedzy o tematyce żydowskiej podziw w ogrom włożonych w to emocji serca każdy własnego serca drogš podšża zręcznoœć w tym aby wymiana dokonywana była przy szerokim przestrzennym oglšdzie rzeczywistoœci .. konstruktywna krytyka .. nie kpina ironiczna

Dariusz nie ma na to żadnych dowodów prócz sumeryskich wierzeń takich samych jak wiele innych :) jakoœ swoje istnienie i nie tylko swoje musieli tłumaczyć , nawet oni tak transcedentalne pytania sobie zadawali ! Ten bóg Enlil nikomu innemu się nie objawił, a ludzie zwłaszcza ówczesni wykazywali wiele tendencji by czuć się bogiem - ale tylko czuć :) Z historii wielu takich mitycznych bogów znamy !

W „kanonicznej” Biblii często znajdujš się odnoœniki do starych ksišg żydowskich, które nie zostały, z pewnych, zrozumiałych, powodów, włšczone do chrzeœcijańskiego kanonu. Na przykład „Księga Jubileuszy” i „Księga Henocha” nie należš do tych, które zostały doń włšczone, bo zbyt jawnie odkrywały prawdziwe oblicze Jahwe. Kolejnš księgš, którš wielokrotnie wspomina się w Sta­rym Testamencie, chociażby w księgach Jozuego i Samuela, jest Księga Jaszara. Tak więc, pomimo jej bezspornego znacze­nia nie została ona włšczona do Starego Testamentu, aby nie zaciemniać w oczach „maluczkich” obrazu „Dobrego Ojca”. Jeszcze dwie inne Księgi cytowane sš na kartach Biblii, a konkretnie: „Księga Liczb” powołuje się na „Księgę Wojen Jehowy”, zaœ „Księga Izajasza” odsyła nas do „Księgi Jehowy”. Co to więc za „wyklęte” księgi? Skoro sš wymieniane w Sta­rym Testamencie, to znaczy, że go chronologicznie poprzedzajš i wszys­tkie sš cytowane z powodu ich faktograficznej ważkoœci. Dlaczego więc chrzeœcijańscy redaktorzy uznali za konieczne usunięcie ich w czasie preparowania spójnego ideologicznie kanonu Księgi nowej wiary? Dlaczego biblijny Bóg Hebraj­czyków był istotš tak „niespójnš teologicznie”, tak ambiwalentnš, kiedy, bez żadnych logicznych uzasadnień, na przemian, to prowadził „lud wybrany”, poddajšc go próbom i cierpieniom, sprowadzajšc nań plagi i katastrofy, a od czasu do czasu, w sposób niepojęty, też dla kaprysu pewnie, ukazywał zupełnie odmienne, pełne litoœci ob­licze. OdpowiedŸ na ten dylemat może być jedynie wynikiem analizy porównawczej religii żydowskiej i religii sšsiednich ludów starożytnego, Bliskiego Wschodu. A wynika z nich taki wniosek: choć obecnie obie religie, żydowska i chrzeœcijańska, uzna­jš „Jednego Boga”, poczštkowo występowała znaczna różnica w kompetencjach i moralnych kwalifikacjach pomiędzy Jahwe i Adonem. Były to w rzeczywistoœci dwa różne bóstwa, pokrewne istotom boskim ludów sšsiednich. Boga, którego imię było niewymawialne, nazywano „El Szaddai” („Jestem tym, który jest”, słowem tym, ponoć, zwrócił się bóg do Mojżesza na górze Synaj) co oznacza też „Wyniosła Góra”, a był tradycyjnie bogiem burzy, gniewu i zemsty. Jego niebieskim „zmienikiem”, o przeciwnym charakterze, był bóg, którego zwano Panem lub Adonem, a był on bogiem żyznoœci, płodnoœci i mšdroœci, a więc sprzyjajšcym ludzkiej pomyœlnoœci ziemskiej. Warto przypomnieć, że wœród podbitych Kanaanejczyków bogowie ci nosili odpowiednio imiona: „El” i „Baal”, które były dokład­nymi odpowiednikami żydowskich okreœleń: „Wyniosła Góra” i „Pan”. W chrzeœcijańskich, współczesnych bibliach okreœlenia „Bóg” i „Pan” używane sš wymiennie, jakby dotyczyły jednej i tej samej postaci. Jest to oczywista manipulacja, likwidujšca stary, „trefny” politeizm (zastšpiony paradoksalnym, dla deklarowanej idei monoteizmu, dogmatem o Trójcy Œwiętej). Taka operacja była jednak brzemienna w skutki. „Importowana” do Europy z Bliskiego Wschodu, ubrana w „jedynie prawdziwe” szaty teologicznej doktryny, dwoista istota boska zachowała podskórnie swój charakter i nieobliczalnoœć, a więc skutki jej oddziaływania na ludzkš podœwiadomoœć, były takie, jak koń z „Nowych Aten” księdza Chmielowskiego, czyli każdy je widział i częœciej się przerażał, niż był zbudowany. Ale jeszcze trochę genetycznych dygresji, aby zrozumieć, jak i w jakim celu „plemię jaszczurcze” czyli kapłani stworzyli boga ku bojaŸni motłochu i swemu wyniesieniu ponad lud... W starożytnej „dwójcy” jedna z biegunowych, bliŸniaczych postaci była bogiem mœciwym, nienawidzšcym ludzi, sadystycznym manipulatorem, drugi zaœ bogiem o charakterze „soc­jalnym”, orędownikiem ludzi i ich przymierza z naturš. Ze starych, izraelskich zapisków wynika, iż przez cały patriarchalny okres „Naród wybrany” czcił z oddaniem Adona, czyli Pana, lecz przy każdej okazji El Szaddai, czyli okrutny bóg burzy, Jehowa, brał odwet w postaci epidemii, burz, głodu i ogólnej destrukcji społecznej. Biblia podaje wprost, że około roku 600 p.n.e. Jerozolima została zniszczona z rozkazu Jehowy, a dziesištki tysięcy niewinnych jej mieszkańców dostały się do babilońskiej niewo­li, dlatego tylko, że ich król, potomek Dawida, poważył się wznieœć w œwištyni ołtarz na czeœć Baala, czyli Adona, boga łagodnego i miłosiernego. Tak więc nie na mocy idei poszukiwania prawdy, lecz z czystej kalkulacji i instynktu samozachowawczego, w czasie niewoli babilońskiej Izraelici ostatecznie dali za wygranš i przestali się modlić do „jasnej” postaci boskiej, zaœ zdecydowali się poddać władzy „Boga Gniewu” i zreformowali swš religię z logicznego, choć w istocie irracjonalnego stra­chu przed jego karš. W tym to czasie po raz pierwszy pojawiło się imię „boga jedynego”, Jehowa. Dla uzmysłowienia sobie czasu owej teologicznej transformacji sprecyzujmy, iż było to tylko 500 lat przed Jezusem. Nie był to czas tak odległy, aby w pamięci ludzkiej nie pozostał wizerunek, drugiego, „wygnanego” boga, a więc można się domyœlić do kogo Jezus mówił: Abba, czyli „Ojcze”. Prawdziwa linia przekazu jezusowej Ewangelii, czyli „Dobrej Nowiny”, mówi nam o tej zapomnianej, lecz dobrej i miłosiernej, istocie boskiej, „Ojcu Niebieskim”, bo przecież jakšż „dobrš nowinš” może być oznajmienie, iż naszym „metafizycznym mecenasem” jest nieobliczalny, zawistny i okrutny demon, podszywajšcy się pod wizerunek „Niebieskiego Ojca”? Rabi Joszua ben Josef był w sposób oczywisty reformatorem judaizmu, „kacerzem” podważajšcym wartoœć instytucji kapłaństwa, a przywracajšcym wyznawcy kontakt ze metafizycznym Ÿródłem prawdziwej wiary i ludzkiej solidarnoœci. Podważał porzšdek „tego œwiata”, a więc zginšł. Kontynuuję więc tropienie œladów rzeczywistej istoty Boga chrzeœcijan. Otóż dwóch głównych, przeciwstaw­nych bogów Izraela, El Szaddaia i Adona, znanych było na owym obszarze, choć w różnych religiach, pod nazwami: El i Baal (Kanaaan), Teszub i Telipinu (Hetyci), Bel i Ea (Asyria i Babilon), czy Aryman i Ormuzd (Ahura Mazda) w Iranie — wszystko sš to nazwy o charakterze „kompetencyjnym”, okreœlajšcym charakter bogów i patronat nad żywiołami natury, a nie ich imiona własne. Ich zagadka pochodzenia i pokrewieństwa jest znana religiozanawcom, więc warto jš tu przedstawić. Ich protoplastami byli więc starożytni bogowie Sumeru, prawdziwej kolebki ludzkiej kultury duchowej. Sumeryjskie teksty, już 3700 lat p.n.e. wymieniajš tych bogów. Wszystkie one mówiš zgodnie, że owi bogowie byli braćmi. W Sumerze bóg burzy, protoplasta Jehowy, nazywany był „Enlil”, co znaczyło dokładnie „Władca Gór”, zaœ jego brat, choć odmiennych obyczajów, opiekuńczy Pan Natury, od którego wywodzi się Adon, nazywany był „Enki”, czyli „pierwowzór, prototyp”, a więc ten, na którego „obraz i podobieństwo” stworzony został człowiek. Prawy i rozumny człowiek, a nie ksenofob, sadysta i łupieżca... Odnalezione, starożytne syryjskie manuskrypty powiadajš nam, że to właœnie Enlil, bóg gniewny, spowodował Potop, a także zniszczył „ogniem niebieskim” Ur i Babilon (także Sodomę i Gomorę), a jego obsesjš było zwalczanie naturalnej potrzeby kształcenia się, oœwiecenia umysłu i rozwoju rodzaju ludzkiego. Teksty sumeryjskie podajš wprost, że to Enlil zrównał z zie­miš Sodomę i Gomorę nad Martwym Morzem, lecz nie dlatego, że były to siedliska nieprawoœci i wyuzdania, ale dlatego że były to oœrodki mšdroœci i nauczania, co zupełnie w innym œwietle przedstawia, ów opacznie przez nas interpretowany, mit. Jego bliŸniaczym zaprzeczeniem był Enki, który mimo „knowań i dywersji” swego brata, nagrodził Sumerów dostępem do Drzewa Wiedzy i Drzewa Życia, czyli do prawdziwych Ÿródeł poznania. Jego też dziełem było opracowanie strategii ratunku przed Potopem i stworzenie „archetypów wiedzy” czyli „Tablic Przeznaczenia”, które okreœlić też można, jako tablice praw naukowych, a które stały się inspiracjš pierwszych szkół wtajemniczonych w Egipcie, 3200 lat p.n.e. I w ten to sposób kontynuowana była sztafeta wtajemniczenia w wiedzę prawdziwš. Niestety, dostępnš elitom i nie zawsze skierowana pro publico bono. Tak więc, krótkowzrocznie nie baczšc na dramatycznš genealogię boskš, Koœciół Chrzeœcijański przyjšł Jehowę, z całym „dobrodziejstwem inwentarza”, nazywajšc go po prostu „Bogiem” i godzšc się (mało tego, wiedzšc jakš ma to moc oddziaływania na ludzkie umysły) na jego wizerunek „synobójcy”, oddajšcego „w pacht” ziemię Szatanowi, zaœ hipotetycznie obdarzonym wolnš wolš ludziom, a de facto zaœ bezwolnym wobec teologicznych uzurpacji, gotujšcego wieczysty ogień piekielny, a nade wszystko zamykajšcego oczy na cierpienia i œmierć niewinnych, zabijanych w wojnach, rzeziach i pogromach, nie mówišc już o zarazach i klęskach żywiołowych. Tak więc wszystkie społeczne i wielkoduszne aspekty Adona zostały odrzucone, podobnie jak zdarzyło się to w Izraelu podczas niewoli babilońskiej. Obie religie zaczęły więc opierać się na wierze w siewcę strachu i obawie przed jego nieuniknionš karš. Po dzień dzisiejszy ich wyznawcy okreœlani sš jako żyjšcy w „bojaŸni bożej”. A ile jest warta wiara, budowana na strachu, lecz z przyzwoleniem na agresję wobec wyznań odmiennych, możemy stwierdzić majšc „oczy szeroko otwarte”. [%sig%]

---

Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl

Enlil w mitologii sumeryjskiej bóg powietrza zwany "Panem Powietrza" lub "Panem Wiatru", syn Ziemi (Ki) i Nieba (An), ojciec Nanna boga księżyca, Nerigal'a, Ningirsu, Ninurta i Nisaba. Głównym oœrodkiem jego kultu było miasto Nippur. Razem z Anu i Enkim stanowił trójcę wielkich bogów.....coœ to przypomina :))) Według jednego z mitów Enlil stworzył pierwszego człowieka wykopujšc motykš dziurę w ziemi, z której człowiek wyrósł jak roœlina. Innym mit opowiada jak Enlil rozdziela swych rodziców: Niebo (An) zostaje podniesiony w górę, a matka Ziemia (Ki) pozostaje przy jego boku. Przyjazny w stosunku do ludzi, jednak potrafił być również okrutny zsyłajšc na ludzkoœć plagi. Nosił na głowie koronę z rogami, która była symbolem jego siły Może wykopiesz jeszcze Zeusa :))) MITOLOGIA A BIBLIA Powtórzenie wiedzy o mitologii greckiej oraz o Starym Testamencie, wskazanie niepowtarzalnoœci Biblii na tle wczeœniejszych przekazów religijnych jest konieczne . 1. Czy dostrzegacie różnice lub podobieństwa między poszczególnymi opowieœciami mitycznymi i biblijnymi? 2. Najprawdopodobniej osoby bioršce udział w dyskusji skupiš się na podobieństwach, będš mówić o powstaniu œwiata z chaosu (mit) lub ciemnoœci, o potopie znajdujšcym się w większoœci mitów œwiata. 3. W tym miejscu informację na temat mezopotamskiej opowieœci o potopie sš niezwykle podobnej do biblijnej. Mezopotamski Noe o imieniu Ut-napisztim jest uratowanym z kataklizmu ulubieńcem boga Ea. On również buduje arkę, na którš wprowadza po parze każdego gatunku zwierzšt. Przeżywa czterdziestodniowy potop, póŸniej wypuszcza ze swego statku gołębicę, jaskółkę i kruka. Gdy ten ostatni nie wraca, Ut-napisztim wie, że wody opadły. Opowieœć ta jest co najmniej o dwa tysišce lat starsza od Biblii. 4. W tym momencie na pewno odezwš się głosy: No proszę, cała opowieœć o Noem jest œcišgnięta z mitów mezopotamskich! 5. Proponuję , aby nie wycišgać pochopnych wniosków, lecz przyjrzeć się dokładniej obu opowieœciom. Zwracamy uwagę, że podobieństwa dotyczš mało istotnych szczegółów. 6. Wspólne ustalenie, jakie sš najistotniejsze elementy opowieœci o potopie: przyczyna kataklizmu, powód wybrania Noego (Ut-napisztima), reakcja ludzi na poczynania wybrańca, reakcja Boga (bogów) podczas potopu i po nim. Przyczyna kataklizmu Biblia Niegodziwoœć ludzi. Bóg mówi do Noego:"Postanowiłem położyć kres istnieniu ludzi, bo przez nich ziemia jest pełna gwałtów" Mit Bóg Enlil nie może spać z powodu hałasów czynionych przez ludzi i postanawia ich wygubić. Przekonuje do tego wszystkich bogów Powód uratowania jednego człowieka Biblia "Noe, człowiek prawy, wyróżniał się nieskazitelnoœciš wœród współczesnych".Dlatego "znalazł łaskę w oczach Boga". Mit Ut-napisztim jest ulubieńcem boga Ea,który w tajemnicy przed innymi postanawia uratować swojego faworyta. Reakcja ludzi na budowę arki Biblia W ogóle ten temat nie zostaje poruszony. Najwidoczniej według autorów biblijnych nie ma on znaczenia. Ludzkoœć została osšdzona i nic tego nie zmieni. Mit Ut-napisztim za radš boga Ea oszukuje wszystkich, mówi, że sam musi uciekać przed gniewem Enlila, który na pozostałš częœć ludzkoœci zeœle wielki dobrobyt. Reakcja Boga (bogów) podczas potopu Biblia "Bóg wygubił doszczętnie wszystko, co istniało na ziemi". Bóg wczeœniej opłakał swojš decyzję, która jednak jest jedynym słusznym wyborem. Mit Na widok kataklizmu bogowie wpadajš w rozpacz, lamentujš nad swoja pochopnš decyzjš, którš z radoœciš cofnęliby, gdyby tylko było to możliwe. Po potopie Biblia Noe składa ofiarę, którš Bóg przyjmuje. Jehowah błogosławi Noego i jego ród, ponownie oddajšc ludziom Ziemię we władanie. Na koniec składa Noemu obietnicę (Przymierze), że już nigdy nie nawiedzi ziemi potopem. Mit Bogowie "jak muchy" zlatujš się do ofiary Ut-napisztima (można przypuszczać, że ich wczeœniejsza rozpacz była w dużej mierze spowodowana przerażeniem, kto będzie składał im ofiary). Wybraniec otrzymuje indywidualnš nagrodę - nieœmiertelnoœć. Nie ma mowy o żadnej obietnicy dla ludzkoœci. 7. Nie powinno być żadnego kłopotu z samodzielnym wycišgnięciem końcowego wniosku, że w istotnych sprawach przekaz mityczny i biblijny różniš się jak ogień i woda. 8. Przypomnienie (poinformowanie), że autorzy biblijni nie sš automatami sterowanymi przez Boga. Zapisujšc œwięte księgi, podlegali licznym wpływom literackim. Wpływ jednego z wielkich dzieł literatury mezopotamskiej widać w opowieœci o potopie. Tym można tłumaczyć podobieństwa między obydwoma opowieœciami. Wycišgnięcie ostatecznego wniosku o zasadniczej odmiennoœci Biblii od pozostałych starożytnych przekazów religijnych, polega na całkowicie odmiennej koncepcji Boga Jehowah, który w niczym nie przypomina innych naczelnych bóstw typu Zeusa czy Enlila.

Dariusz Zapraszam na mój poziom:)))) Poznaj Biblię i wtedy możemy gadać , nie skupiaj się tylko na jednym bo nie chodzi o coœ małego, niewartego ale o nasze Życie !!!!

czy poziomy wyznacza iloœć posiadanej wyczytanej bšdŸ wyuczonej wiedzy? czy to my na nich siebie-wobec-nie-siebie usadawiamy? czy poziomy istniejš? czym się KARMimy? i .. kim/czym jest ten kto "ja" karmi?

godini Autor: Dariusz Wendołowski (---.chello.pl) Data: 24-06-2006 11:18 Wolare Ustalmy poziom dyskusji, czy rozmawiamy o Ziemi, czy o całym wszechœwiecie. Niestety nie znajdziesz takiego co by wszystko wiedział. Pierwszš rasš humanoidalnš w naszym wszechœwiecie była tzw. Rasa Centralna, stworzona przez tzw. Pierwszych Architektów. Staram się ustalic poziom dyskusji, by nie ograniczać się tylko do Biblii ale jak bardzo tak Dariusz chce i do mitów sumeryskich, możemy też zahaczyć o greckie i rzymskie :)))) Poziom nie oznacza iloœci wyczytanej bšdŸ wyuczonej wiedzy.....oznacza jej elastycznoœć i wielokierunkowoœć . Dobre pytanie Czym się karmimy! kazdy z nas powinien się nad tym zastanawiać i oceniać, oglšdać nawet wšchać " strawę" jakš się nam podaje. Sam się nad tym zastanawiam dlatego nie czepiam się jednego trendu, mody, religii, wierzenia - poznaję jesli to możliwe i mityczne i Biblijne wierzenia i jak do tej pory te Biblijne bijš na głowę mityczne pomimo wielu równie w Biblii mitycznych opowieœci zawartych. Jest wiele pozycji ksišżkowych , które i Dariusz przedstawia i promuje ale każdš z nich filtruję na tyle na ile potrafię by odizolować kłamstwo od prawdy- w końcu to ja dobieram pokarm którym się karmię :))))

:)

A dlaczego Wolare w swoim tekœcie używasz w opozycji do siebie słów "Biblia" i "Mit"? Czyżby Biblia nie była mitem? A rozumiem - wszystkie inne teksty dotyczšce nawet tych samych zdarzeń to mity, a Biblia nie. Jakieœ uproszczone i tendencyjne podejœcie. Lepiej było napisać np. "Biblia" i "tekst sumeryjski" lub "przekaz biblijny" i "przekaz sumeryjski". A w ogóle ten tekst jakiœ taki płytki jest i o niewielu rzeczach wspomina, a nawet odnoœnie tego o czym wspomina, to czytałem obszerniejsze opracowania, w których inaczej wyglšdały te sprawy. Ale tak to jest jak korzysta się z pomocy naukowych dla nauczyciela języka polskiego w gimnazjum. http://siedmiorog.pl/index.php?pg=ksiazka&idksiazka=856&pozycjonowanie=856 Jeœli pragniemy poszukiwać prawdy niezniekształconej przez jakšœ instytucję dla własnych celów, to ja wolę oprzeć się na jak najstarszych tekstach Ÿródłowych. Dwieœcie lat temu, gdy Europa odkrywała Egipt, nikt nie przypuszczał, że przed tš najstarszš, jak sšdzono, cywilizacjš istniała kultura wyższa, wszechstronniejsza: kultura Sumeru, którego instytucje społeczne okazały się duchowo znacznie bliższe Europie niż kultura Egiptu. Sumer był krajem, gdzie po potopie narodziła się pierwsza znana i w pełni udokumentowana cywilizacja, pojawiajšc się nagle i nieoczekiwanie jakieœ szeœć tysięcy lat temu. Kraj ten dał ludzkoœci pierwociny wszystkich dziedzin, które stanowiš o rozwiniętej cywilizacji – nie tylko pierwsze cegły i pierwsze piece, lecz także pierwsze wyniosłe œwištynie i pałace, pierwszych kapłanów i królów: pierwsze koło, medycynę i farmakologię... O czasu, gdy George Smith odkrył w 1876 roku mezopotamskie opowieœci o stworzeniu, zarówno uczeni, jak i teolodzy uznajš fakt, że opis poczštku œwiata zawarty w Biblii jest w istocie przeredagowanš wersjš dawniejszych tekstów sumeryjskich. Sto lat póŸniej w ksišżce "Dwunasta Planeta" Zecharia Sitchin wykazał, że teksty te nie były mitami, lecz skarbnicš wiedzy, która dopiero teraz zaczyna być dostępna dla współczesnych uczonych. Sondy kosmiczne badajšce Jowisza i Saturna potiwerdziły wiele "nieprawdopodobnych" aspektów sumeryjskiej wiedzy o Układzie Słonecznym - na przykład to, że jego planety zewnętrzne majš liczne satelity, a na niektórych jest woda. Aktywnoœć wulkaniczna sprawiła, że istnieje tam atmosfera i warunki niezbędne do rozwoju życia - Sumerowie wiedzieli o tym już 6000 lat temu. A cóż powiedzieć o sumeryjskim Nibiru, dwunastej planecie Układu Słonecznego, której istnienie jest zasadniczš konkluzjš "Dwunastej Planety"? W 1978 roku astronomowie Obserwatorium Marynarki Wojennej w Waszyngtonie ustalili, że Pluton nie jest jedynš przyczynš perturbacji pojawiajšcych się w orbitach Urana i Neptuna; uczeni ci wysunęli przypuszczenie, że za Plutonem kršży jeszcze jedna planeta. W 1982 roku NASA przedstawiła wniosek, że takie ciało niebieskie istnieje. OdpowiedŸ na pytanie, czy jest to wielka planeta, czy coœ innego, ma dać zapalnowany manewr dwóch sond kosmicznych Pioneer, które rzucono w przestrzeń za Saturnem. Wieloletnie studia amerykańskiego orientalisty zaowocowały pasjonujšcš ksišżkš. Badania cywilizacji Sumeru i analiza zabytków piœmiennictwa najstarszych kultur Bliskiego Wschodu skłoniły autora do wysunięcia œmiałej hipotezy, że powstanie i rozwój człowieka byłyby niemożliwe bez interwencji istot wyższych. Bogowie starożytnoœci, skazani na niebyt przez jahwistycznych a potem chrzeœcijańskich kompilatorów Biblii, nie tylko istniejš: to właœnie oni umożliwili ludziom wyjœcie ze stanu dzikoœci. "Dwunasta Planeta" może drażnić osoby wyznajšce tradycyjny poglšd, że we Wszechœwiecie prócz Stwórcy istnieje tylko człowiek. Ksišżka ta zgorszy również wyznawców darwinizmu, teorii pokutujšcej w szkołach i encyklopediach. A na koniec recenzja: Sięgnęłam po tę ksišżkę, jako kolejnš z pasjonujšcej tematyki poczštków i pochodzenia ludzkoœci. Wszyscy wiemy, jak wiele ostatnio na rynku pozycji na temat genezy społeczeństwa, ingerencji obcych cywilizacji z jednej i naturalnego rozwoju z drugiej strony, jak œcierajš się tezy kreacjonizmu i ewolucji. Wydaje się, że tych sprzecznoœci nie można połšczyć, ale twierdzš tak tylko ci, którzy jeszcze ksišżki Zacharii nie przeczytali. Dlaczego ksišżka "Dwunasta planeta" jest inna od większoœci, od tak zwanych "dänikenowskich" spekulacji? Ponieważ poparta została sumiennymi, wieloletnimi studiami nad olbrzymiš iloœciš materiału. Autor, znawca języków, historii i archeologii starożytnego Bliskiego Wschodu, odszyfrowuje sumeryjskie, babilońskie, asyryjskie, hetyckie, kananejskie, hebrajskie i inne starożytne teksty. Ukazuje nam œwiat z przekroju kilkudziesięciu i kilkunastu tysięcy lat przed naszš erš, a jest to œwiat niezwykły. Oczywiœcie, ja sama - nie znajšc żadnego z wymienionych języków - musiałam przyjšć na wiarę przekład autora, jednak już w interpretacji mogłam wycišgać samodzielne wnioski. Choć przyznać trzeba, że zestawienie tych samych historii spisanych przez np. Hebrajczyków, Sumerów i Asyryjczyków nie zostawia wiele pola do domysłów, to po prostu sš fakty, nie mity. Czego dotyczy "Dwunasta planeta"? Otóż autor, wieloletni badacz starożytnych tekstów, zauważył kilka zdumiewajšcych faktów, poszukał odpowiedzi na kilka ważnych pytań. Jak to się stało, że prymitywna, zbieracko-łowiecka społecznoœć hominidów, niewykazujšca postępu przez kilka milionów lat, nagle przekształca się w wysoko zaawansowanš cywilizację, rozwijajšcš medycynę, rolnictwo, metalurgię? Znajšcš nie tylko pismo, ale też astronomię, matematykę, geometrię, chemię? Skšd w tekstach sprzed kilkunastu wieków znalazły się precyzyjne opisy naszego układu słonecznego, wraz ze wszystkimi planetami, księżycami i pasami asteroid? Skšd starożytni znali genetykę, po co budowali stanowiska do startów i lšdowania olbrzymich statków, kim byli bogowie i półbogowie, tak precyzyjnie opisywani w tekstach? To nie jest lekka lektura do poduszki, ale też autor oszczędził przeładowania naukowym żargonem. Nie obraża żadnej religii, ale też nie pozwala się zbyć dotychczasowym interpretacjom. Polecam. [%sig%]

---

Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl

"Tak byœ chciał ale tak nie jest ! popełniłeœ podstawowy bład na zasadzie płonnego życzenia :) wywodzisz tak ALLELLUJA= ALL EL(ochim) U+JA na czym polega błšd ? do wyrazu ALLELUJA dodałeœ drugie L którego w rzeczywistoœci nie ma , zmienia to kontekst i znaczenie wyrazu." Tak..zrobiłem literówkę -klawiaturówkę. Ale to nie ma znaczenia , dla tego, co o mały włos mógłbys pozwolić sobie pokazać. Prawa strona równaia się zgadza-lewš sobie skoryguj. "Od wyrazu ALLELUJAH musiałbyœ dodać do końcówki U+Jah" No masz. "PO-Kazać to możesz dzieciom :)" No to pokazałem Dziecku Wolare, ale jak to dziecko, skupił sie na dygresji - nie na sednie! Oraz na sobie i swoich historiach/zapisach i prroctwach. Wogóle nawet nie zauważyłeœ tego co tam napisałem. A potem pojechaliœcie z tonażem detali. (nawiasem interesujšcych, choć skutecznie tym TEMAT JUZ ROZMYTY został) "Poza tym o Biblii można rozmawiać gdy ktoœ ma o niej pojęcie, tak samo o judaiŸmie. ŁAtwo jest krytykować coœ czego się nie zna:)" Właœnie! Jesteœ tak zapatrzony w siebie i swoje Zajęcie, że nawet nie spostrzegłeœ, że X-Scale wogóle nie rozmawiał z toba o Bibli, ani nie ma zamiaru rozprawiać w tym temacie. !!!!!!!! To niessamowite! :) ;) tak nawiasem, to Prosiłem o powstrzymanie się na chwilkę, bo wiedziałem że jak się nie powstrzymacie, to każdy wyklepie swoje ciekawostki (istotne poznawczo-owszem, ale nie dla tego co mogłeœ zobaczyć). Ale zły żyd nie posłuchał. Choć Nawet Watcher się przymknšł. I jeszcze na deser mi wkładasz w usta takie coœ: "No ale co tam jak ci wygodnie wierzyć w to, że jestes laboraoryjnym tworem bez większego znaczenia? OK! Ja mam głębsze przekonanie o swoim pochodzeniu :)" A co do "przestawiania literek" ...to coœ więcej. Tylko że ty tego nie widzisz, bo to jest skryte, choć nie ukrywane. Zabawnie jest widzieć to Wszystko jak na Dłoni. Ciekawe czy jest ktoœ, kto tak przejrzyœcie widzi również mnie.

W każdym razie, życzę kolorowych snów, w atmosferze "głębszego przekonania o swoim pochodzeniu"

przestrzeń .. wglšd

Ale przecież Jahwe też był Elohim (Nefilim), więc mniejsza o większoœć :) Gwoli œcisłoœci, było tak: Najważniejsi byli Enlil (Jahwe) i Enki, byli braćmi i zaliczali się do Nefilim (ludzie ognistych rakiet). Niżej w hierarchii Nefilim stała załoga - Anunnaki ("pięćdziesięciu, którzy przyszli z nieba na Ziemię"). Wszyscy oni byli okreœlani słowem Elohim, czyli bogowie (od słowa El - bóg). Enki był odpowiedzialny za stworzenie Ziemskich ludzi (Lulu Amelu - mieszańców). Posłużono się prymitywnš formš humanoida powstałš na Ziemi na drodze ewolucji i dodano mu geny "bogów". Enki dobrze traktował swoje dzieło, ale Enlil (Jahwe) zaczšł ich wykorzystywać do ciężkiej pracy i nie był zwolennikiem rozwoju intelektualnego ludzi. Gdy Enki wyjawił ludziom ich pochodzenie (drzewo wiadomoœci dobrego i złego), rozpoczšł się bunt przeciwko "bogom". Sytuacja zrobiła się nieciekawa i władzę na Ziemi objšł Enlil (Jahwe), który wprowadził surowe prawo i karał ludzi za wszelkie nieposłuszeństwo. Stał się bogiem, który zsyłał na ludzi różne kataklizmy i plagi. Dobry Enki, który chciał oœwiecić ludzi został odsunięty od władzy i nazwany Lucyferem. Co 3600 lat Marduk (planeta z której pochodzš nasi "bogowie") zbliża się do Ziemi. Czy wtedy należy oczekiwać kolejnej wizyty Nefilim? A kiedy przybędš na Błękitnš Planetę, jak oceniš rozwój naszej cywilizacji? Czy znów będš żałować, że "uczynili człowieka na Ziemi", czy "będš boleć nad tym w sercu swoim" i zechcš wygubić ludzkoœć potopem? [%sig%]

---

Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl

Marduk był synem Enkiego albo Enlila ( wsio rawno :) ), miał żonę Sarpanitu albo Nanaja ( i to wszystko jedno :) ) więc jak to jest Marduk to planeta czy bóstwo sumeryjskie? Zmartwieni byli że ludzie zbyt szybko się rozwijajš i potopem ich załatwili. Teraz jestesmy jeszcze bardziej rozwinięci niż za czasów Noego i dużo nas :) o dziwo sie tym juz nie przejmujš. Ich cywilizacja z kopalniami złota , wydobywaniem ponad sił przez ich współbratymców jest na miarę ich rozwoju, a chca bidoki oceniać nasz rozwój - a jak zły to dawaj kolejny kataklizm :))) I tak rodza się mity, ile głów tyle pomysłów ! http://www.merlin.com.pl/frontend/towar/319300 tu mowa o planecie Marduk , a gdzie indziej o bóstwie, to jak jest w końcu Marduk to kolejny stwórca w ludzkiej skórze, czy planeta ????

Marduk jest jednym i drugim (podobno jest bazš wypadowš, a nie planetš z której pochodzš). Różne rzeczy ludzie czcili: Słońce, Księżyc... i Marduka, Ziemię i ogień. Z Marduka pochodzi życie ("ludzie", czy "bogowie", którzy stworzyli człowieka na Ziemi), więc był czczony jako stwórca. Tak to jest jak z biegiem lat przekazy się zacierajš i ludzie wyznajš jakšœ wiarę nie pamiętajšc już jej Ÿródeł. A z tym potopem, to może być tak, że samo zbliżenie się dużego ciała kosmicznego do Ziemi, może powodować ruch oceanów i kataklizmy. [%sig%]

---

Nie idź przede mną, bo może za tobą nie pójdę. Nie idź za mną, bo może nie potrafię pokazać ci drogi. Idź koło mnie i bądź moim przyjacielem. http://wendol.cba.pl wendol@o2.pl