Sprzeciw wobec beatyfikacji Jana Pawła II
Artykuł wysłany przez: Współpracownik dnia 02-01-2006 o godz. 20

07
Dział: Kocioły i religie
Krzysztof Mró
ul. Jarosława Dšbrowskiego 17A/1
02-561 Warszawa
Warszawa 2005.12.30
Jego Ekscelencja
Ksišdz Prałat
Sławomir Oder
Postulator w procesie beatyfikacyjnym Jana Pawła II
Vicariato di Roma
Piazza San Giovani in Laterano 6/A
00184 ROMA
Wyrażam sprzeciw, jako obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, przeciwko beatyfikacji Jana Pawła II.
Kociół katolicki w Polsce jest i tak, w mojej ocenie, jednym z czynników destabilizujšcych słabš polskš demokrację. Wskutek jego działalnoci coraz bardziej oddalamy się od państwa prawa i społeczeństwa obywatelskiego. Kociół aktywnie uczestniczy, i to na wszystkich szczeblach struktur władzy, w życiu politycznym i społecznym, ale rezultatów swojej działalnoci nie poddaje weryfikacji w demokratycznych procedurach wyborczych.
Stale dšży do objęcia swoich członków totalnš kontrolš, od narodzin aż do mierci, wykorzystujšc do tego celu bogaty i zróżnicowany zestaw rodków socjotechnicznych.
Jest ogarnięty, między innymi, różnymi fobiami zwišzanymi z seksualnociš człowieka - z wiadomymi skutkami.
Kociół katolicki wykorzystuje system instytucji państwowych i samorzšdowych do propagowania nieweryfikowalnych dogmatów, oraz wzbogacania się.
Te negatywne czynniki zostałyby pogłębione po beatyfikacji Jana Pawła II.
Krytyka Kocioła katolickiego byłaby traktowana jako więtokradczy atak na Jana Pawła II, Boga i religię.
Sš również i inne czynniki, które powodujš, że Jan Paweł II nie zasłużył, w mojej ocenie, na beatyfikację:
1) Jan Paweł II nigdy w sposób wiarygodny nie przeprosił za zbrodnie popełnione przez Kociół katolicki. W swojej homilii dotyczšcej wyznania win i proby o przebaczenie przyznał co prawda, że Kociół katolicki jest współodpowiedzialny za podział chrzecijaństwa, stosowanie przemocy, lecz jednoczenie zaznaczył, że dopuszczano się tego w służbie prawdy. Następnie, w znacznie mocniejszych słowach opisał winy popełnione przeciwko chrzecijanom. Nastšpiło, w mojej ocenie, zamazanie rzeczywistoci, zbanalizowanie zła popełnionego przez instytucję Kocioła katolickiego.
2) Wizja Jana Pawła II dotyczšca rozwišzania problemów społeczno-politycznych i gospodarczych współczesnego wiata była anachroniczna i całkowicie utopijna.
Wyrazem bezradnoci Jana Pawła II było jego odwołanie się do Miłosierdzia Bożego jako panaceum na bolšczki współczesnoci. Koncepcja zbawienia wiata przez Miłosierdzie Boże wykazała swojš nieskutecznoć przed Janem Pawłem II ( żaden Papież nie decyduje od kiedy i w jakim zakresie ma funkcjonować Miłosierdzie Boże), jak również w trakcie Jego pontyfikatu. Nie sprawdza się również po Jego mierci. Była to ucieczka Jana Pawła II w wiat złudy.
3) Jan Paweł II nie potrafił wyzwolić się z ograniczeń narzuconych przez funkcjonujšcy, dwubiegunowy, układ zimnowojenny, co przejawiało się w Jego stosunkowo mało krytycznym, o ile nie pobłażliwym, stosunku do różnego rodzaju prawicowych dyktatur. W tym kontekcie zakrawa na żart poruszanie przez Jana Pawła II problematyki praw człowieka.
W otoczeniu Papieża byli ludzie, którzy pozytywnie odnosili się do prawicowych
dyktatur pod warunkiem, że były życzliwe dla Kocioła katolickiego.
Należeli do nich miedzy innymi:
a) kardynał Angelo Sodano, sekretarz stanu, w hierarchii watykańskiej osoba nr 2, nuncjusz w Chile za czasów dyktatury Pinocheta, z którym utrzymywał przyjazne stosunki oparte na zgodnoci poglšdów politycznych.
b) kardynał chilijski Jorge Medina Estevez, Prefekt Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny, sympatyk Pinocheta. O braku szacunku kardynała do demokracji i przynajmniej poredniej, legitymizacji dyktatury wiadczy wypowied z sierpnia 1990 roku " Demokracja nie oznacza automatycznie, ze Bóg chce, aby ona była stosowana w praktyce".
c) kardynał kolumbijski Alfonso Lopez Trujillo, Przewodniczšcy Papieskiej Rady ds.Rodziny która jest bardzo negatywnie nastawiona do antykoncepcji i wiadomego macierzyństwa. Kardynał był zaangażowany w zwalczanie teologii wyzwolenia. Nie potępiał, gdy był sekretarzem a następnie przewodniczšcym Konferencji Episkopatu Ameryki Łacińskiej, krwawych dyktatur na swoim kontynencie.
d) Kardynał włoski Pio Laghi - kiedy był nuncjuszem apostolskim w Buenos Aires popierał krwawš juntę argentyńskš. Kociół argentyński współdziałał aktywnie w stosowaniu represji przez swych kapelanów wojskowych. Organizacja znana pod nazwa Matki z Plaza de May złożyła we włoskim wymiarze sprawiedliwoci oskarżenie biskupa o współprace z dyktaturš argentyńskš. Nie ma to oczywicie skutków prawnych, ponieważ kardynał sprawujšcy urzšd Prefekta ds. Wychowania katolickiego, zgodnie z traktatami laterańskimi, korzysta z immunitetu.
Jan Paweł II podczas swojej wizyty w Chile w padzierniku 1987 roku, legitymizował, swoimi działaniami dyktatora Pinocheta - udzielił mu komunii, wspólnie, Papież i dyktator, wystšpili na balkonie pałacu La Moneda przed tłumem sympatyków Pinocheta. Wspólnie modlili się w pałacowej kaplicy.
W czasie wizyty Papieża, policja brutalnie tłumiła demonstracje przeciwników dyktatora.
O tej podróży wspomina, kardynał Angelo Sodano w licie prywatnym z 18.02.1993 r. dołšczonym do depeszy Jana Pawła II z życzeniami z okazji złotych godów dyktatora.
Informujšc na wstępie, że jego zadaniem jest przekazanie jego Ekscelencji (Pinochetowi) i jego czcigodnej małżonce odręcznego pisma papieskiego jako dowodu szczególnej życzliwoci, stwierdził, że Jego wištobliwoć (Jan Paweł II)
zachowuje pełnš wzruszenia pamięć o spotkaniu z członkami jego rodziny z okazji swej niezwykłej wizyty pasterskiej w Chile.
Nic dziwnego, że Watykan zaangażował się w obronę dyktatora, kiedy ten został zatrzymany w 1998 roku w Wielkiej Brytanii, pod zarzutem ludobójstwa.
Jan Paweł II, podczas wizyty w Argentynie w 1987 roku, zamiast prosić o przebaczenie za popieranie przez znacznš częć argentyńskiego kocioła katolickiego krwawej junty argentyńskiej i zrobić uczciwy rachunek sumienia, starał się zapobiec wprowadzeniu ustawy zezwalajšcej na rozwody.
4) Rozsypała się papieska koncepcja ekumenizmu, która by gwarantowała, w dajšcej się
przewidzieć przyszłoci, zjednoczenie Kociołów chrzecijańskich. Całkowitš klęskę poniósł Jan Paweł II w kontaktach z Cerkwiš Prawosławnš.
Polityka zmierzajšca do tzw. ewangelizacji ludnoci na terenie Rosji, Białorusi i Ukrainy prowadziła do nasilajšcego się konfliktu z Kociołem prawosławnym, zwiększenia nacjonalizmu i w rezultacie do wzrastajšcej wrogoci pomiędzy społeczeństwami.
Dyplomacja watykańska aktywnie włšczyła się w dezintegrację Jugosławii.
Dodatkowo, Papież podczas swojej pielgrzymki w 1994 r. do Zagrzebia w Chorwacji, wzmocnił nacjonalistów chorwackich, którzy w 1995 roku zaatakowali Serbów w Krajinie, mieszkajšcych tam od wieków, i zmusili setki tysięcy z nich do ucieczki.
Dodać należy, że beatyfikowanie, co najmniej, kontrowersyjnych postaci, takich jak np. Alojzije Stepinac - chorwacki kardynał, który współpracował z ludobójczym reżimem ustaszowskim, potęguje rozdwięki pomiędzy różnymi wyznaniami.
5) Jan Paweł II postrzegał rolę kobiety w Kociele katolickim i społeczeństwie w sposób tradycyjny. Uważał, że głównym miejscem jej pracy powinien być dom a głównym zajęciem opieka nad dzieckiem, ponieważ "dziewictwo i macierzyństwo to dwa szczególne wymiary spełniania się kobiecej osobowoci - List apostolski Mulieris Dignitatem". Chcšc utrzymać kobiety w domu nawoływał "do uznania i poszanowania przez wszystkich niezastšpionej wartoci pracy kobiety w domu - Adhortacja apostolska Familiaris Consortio". Kobieta według Papieża jest przede wszystkim "niezastšpionym oparciem i ródłem duchowej siły dla innych - List apostolski Mulieris Dignitatem". Nie traktował kobiety jako podmiotu twórczego wykraczajšcego poza ramy rodziny.
6) Jan Paweł II zakazał antykoncepcji odżegnujšc się tym samym od kierunku zmian planowanych przez swojego poprzednika. Peter Piot, dyrektor ONZ-owskiego programu walki z AIDS (UNAIDS) w wywiadzie udzielonym "Frankfurter Rundschau" stwierdził, że zakaz stosowania prezerwatyw "jest poważnym błędem, który kosztuje ludzkie życie...".
Tragicznie brzmiš nauki Carlo Caffary, kierownika Papieskiego Instytutu ds. Małżeństwa i Rodziny, który stwierdza, że jeżeli zainfekowany wirusem HIV małżonek nie jest w stanie zachować dożywotniej "pełnej wstrzemięliwoci" lepiej będzie, jeżeli zainfekuje swa żonę, niżby miał stosować prezerwatywy ponieważ "uszanowanie wartoci duchowych, takich jak sakrament małżeństwa, należy przedłożyć nad dobro życia" - "NIE i AMEN" Uta Ranke-Heineman".
7) Zdecydowanie negatywna postawa Papieża wobec homoseksualizmu spychała osoby o tej orientacji seksualnej, nie zamierzajšcych żyć w celibacie, na margines Kocioła katolickiego i powodowała, ze wiele z nich wystšpiło ze wspólnoty
kocielnej.
8) Jan Paweł II nie reagował stanowczo, przez długi czas, wobec skandali pedofilskich w amerykańskim Kociele katolickim. Już 1985 roku biskupi amerykańscy po przeprowadzeniu badań, na użytek wewnętrzny Kocioła, zorientowali się, że problem pedofilii jest poważny. Wydali w tej sprawie dokument " Ić w wietle". Tymczasem
Jan Paweł II przyjšł bardziej zdecydowane stanowisko wobec tego problemu dopiero po 2000 roku, kiedy to opinia publiczna spowodowała, że w Stanach Zjednoczonych wzięła górę opcja zera tolerancji dla księży pedofilów. Należy głęboko ubolewać, że Jan Paweł II krytycznie odniósł się do propozycji biskupów amerykańskich, którzy chcieli zawieszać duchownych w pełnionych funkcjach w przypadku wysunięcia w stosunku do nich oskarżeń o pedofilię.
9) Jan Paweł II umacniał centralizm i absolutyzm władzy kocielnej. Jest to sprawa ważna zarówno dla wiatłego katolika jak i osoby niewierzšcej, ponieważ Kociół katolicki nie ogranicza się do posługi religijnej, lecz prowadzi aktywna działalnoć politycznš.
Nie jest, więc obojętne czy Kociół katolicki będzie instytucjš demokratycznš czy, co najmniej, autorytarnš.
Należy pamiętać, że Jan Paweł II:
a) ogłosił, że przepisy kanoniczne sš rozkazami Boga,
b) przyjšł praktykę zrównywania papieskich decyzji z mocš samej Biblii,
c) wprowadził wewnętrzna cenzurę w Kociele katolickim za porednictwem "Instrukcji dotyczšcych pewnych aspektów wykorzystywania społecznych rodków przekazu".
Warto wspomnieć, że nowy Katechizm powszechny traktuje nieakceptowanie niektórych nauk Papieża jako przestępstwo. Ten punkt został wprowadzony w ostatniej chwili na życzenie Papieża bez konsultacji z międzynarodowš komisjš, która opracowała nowy kodeks.
Pamiętać również należy, że niepokorni teolodzy zmuszani byli do milczenia podczas gdy Jan Paweł II wyniósł na ołtarze Josemarię Escrivę de Balaguer y Albasa przywódcę integrystycznej organizacji Opus Dei.
Bioršc powyższe pod uwagę wnoszę jak na wstępie.
Z poważaniem
Krzysztof Mró
Do wiadomoci:
1) Jego Ekscelencja Ks. Abp. Stanisław Dziwisz, Trybunał Rogatoryjny
2) Jego Ekscelencja Ks. Bp. Tadeusz Pieronek, Trybunał Rogatoryjny
(Krzysztof Mró -członek APP "RACJA", członek Polskiego Stowarzyszenia
Wolnomylicieli i innych organizacji społecznych)