|
|
NIE ZABIERAJCIE KAMIENNYCH BAB
Popularny posšg Bartel z Bartoszyc
Można je spotkać na rozstajach dróg, na polach i w pobliżu domostw. Majestatyczne głazy przypominajšce ludzkie postacie występujš w Polsce, Rosji, Ukrainie, Białorusi, a nawet w Azji. Ponieważ były kojarzone z kobietami, dlatego zaczęto je nazywać kamiennymi babami.
Kamienne baby przybierały różne formy. Były rodzajem posšgów z mniej lub bardziej uformowanš ludzkš sylwetkš. Niekiedy pozostawały jedynie nieobrobionymi głazami, a ich kształt tylko w przybliżeniu przypominał postać człowieka.
Na zamku i przy drogach
Bodajże najsłynniejsze w Polsce kamienne baby znajdujš się na dziedzińcu olsztyńskiego zamku. To dawne pruskie rzeby kultowe eksponowane przed wejciem do tamtejszego Muzeum Okręgowego. Przywieziono je z pól Warmii i Mazur. Figura stojšca na rodku dziedzińca olsztyńskiego muzeum została znaleziona na terenie zamku krzyżackiego w Barcianach. W 1945 przeniesiono jš do Olsztyna. Skšd się wzięła u Krzyżaków, nie wiadomo.
Kamienne figury z Pojezierza Warmińsko–Mazurskiego przedstawiajš często postacie w pozycji „pokłonu boskiego”, tzn. prawica na sercu, lewa ręka na brzuchu. Zaopatrzone sš również w rogi ofiarne. Niektórzy twierdzš, że mamy do czynienia z figurami pruskich bożków. Nic jednak bardziej mylšcego, ponieważ plemiona te nie sporzšdzały wyobrażeń boskich.
Podstawš wiary Prusów należšcych do dawnych plemion bałtyckich był w głównej mierze kult przyrody. Nie wznoszono wištyń, gdyż sama przyroda była dla nich wištyniš. Niepotrzebne były też posšgi, gdy bogami były Słońce, Księżyc, Gwiazdy (szczególnie Gwiazda Zaranna i Wieczorna), Pioruny i Błyskawice, Zwierzęta, Ziemia czy Ogień. Prusowie czcili też duszki przyrody nazywane przez nich Velove albo Veluva. Ich różne rodzaje były „wyspecjalizowane” w opiece nad polami, bydłem, domami, rzekami, jeziorami, a nawet nad poszczególnymi zajęciami gospodarczymi. Nie tylko plemiona pruskie, ale też wszyscy Bałtowie oddawali czeć bóstwu ziemi i płodnoci pod postaciš kamieni. Wierzono, że duch przyrody mieszka pod kamieniem na rodku pola ornego. Z tego powodu takie kamienie wkopywano również w ziemię w spichlerzach.
Starucha z Podlasia
Na południowy zachód od Białegostoku, przy drodze z Choroszczy do Gajownik, tuż na brzegu pola, możemy spotkać kamiennš babę, wiadectwo dawnych kultów na Podlasiu. Miejscowi nazywajš jš „Kamiennš Staruchš”, ponieważ głaz przypominać ma postać starej kobiety okrytej chustš.
Kamień stoi tu od najdawniejszych czasów. Aby okiełznać jego moc, wyryto na nim znak krzyża oraz umieszczono trudny dzi do odczytania napis. Z Kamiennš Staruchš wišże się ciekawa historia. Otóż przed wielu, wielu laty właciciel pola, na którym stoi tajemniczy głaz, postanowił go przesunšć w inne miejsce. Nie zdołał. Gdy tylko się tego podejmował, co noc nawiedzała go zjawa, która w końcu wymusiła na nim, by pozostawił kamień w spokoju. W ten sposób tajemniczy głaz został na swoim miejscu i aż po dzi dzień nikt go nie mie ruszyć.
Wibracje mierzone różdżkš rezonansowš wskazujš, że przy kamieniu składano ofiary w rytuałach magii płodnoci. W czasie zrównania dnia z nocš czy przesilenia letniego spryskiwano kamień wodš, kładziono przy nim kwiaty, żywnoć oraz naczynia z miodem lub mlekiem. Według pomiarów radiestezyjnych podlaski głaz emituje pulsujšcš energię. W dodatku ustawiony jest na skrzyżowaniu promieniowań kosmicznych, dzięki czemu zasila energetycznie cały pobliski teren. Jedna z linii geomantycznych łšczy Kamiennš Staruchę z położonym o kilka kilometrów dalej pogańskim wzgórzem kultowym Babiš Górš.
Potężne energetyzatory
Kamienna Starucha z Podlasia
Jak twierdzi radiesteta Leszek Matela, ważna jest nie tylko sama kamienna baba i jej kształt, ale też rodzaj kamienia oraz miejsce, gdzie się jš ustawia. Tylko wtedy baby z kamienia mogš spełniać rolę energetyzatorów cišgajšcych energie kosmiczne.
Dawni Prusowie, znakomicie wyczuwajšcy subtelne oddziaływania przyrody, używali podłużnych kamieni do stymulacji płodnoci rolin i zwierzšt. Badania radiestezyjne wykazały, że jeli ustawimy podłużny kamień o odpowiedniej polaryzacji magnetycznej (plus na górze) na skrzyżowaniu pasm promieniowania zwanego siatkš szwajcarskš, wówczas pozytywnemu oddziaływaniu poddawany jest cały okoliczny teren. Do tworzenia kamiennych energetyzatorów mogš być używane różne rodzaje kamieni, ale najlepsze rezultaty uzyskuje się, stosujšc głazy zawierajšce elementy kwarcu. Dzięki nieznacznej obróbce kamienia i nadaniu mu wyglšdu przypominajšcego sylwetkę ludzkš, kamień stawał się przedmiotem magicznym, personifikacjš sił płodnoci przyrody. Wówczas nikt takiego naznaczonego kamienia nie miał zabrać czy przenieć w inne miejsce. W sensie energetycznym funkcjonował on jako antena dla energii Kosmosu.
Kamienne posšgi dawnych plemion przycišgajš uwagę swojš tajemniczociš. Najlepiej, żeby te dawne pomniki przeszłoci pozostały w miejscach, w których je pierwotnie ustawiono. Może warto by było również współczenie wykonywać i ustawiać kamienne baby jako energetyzatory w naszych ogrodach. Na pewno będš ciekawsze od gipsowych odlewów.
tekst i zdjęcia: MERLIN
|