Chrzecijanie odeszli od koncepcji Jednoci Boga, do niejasnej i tajemniczej doktryny, która została sformułowana w czwartym wieku. Doktryna, która jest znana jako Doktryna Trójcy więtej, jest ródłem kontrowersji zarówno w religii Chrzecijańskiej jak i poza niš. Upraszczajšc, chrzecijańska doktryna Trójcy więtej, stwierdza, że Bóg jest zespoleniem trzech boskich osób "Ojca, Syna i Ducha więtego" w jednym boskim bycie.
Jeli ta koncepcja, podana w prostych słowach, brzmi wštpliwie, kwiecisty język obecnego tekstu doktryny, wprowadza zagadnienie w jeszcze większš tajemniczoć:
" ... wielbimy jednego Boga w Trójcy, i Trójce w Jednoci... gdyż jest Jedna Osoba Ojca, inna Osoba Syna, inna Osoba Ducha więtego, wszystko jest Jedno... nie ma trzech bogów, ale jeden Bóg... wszystkie trzy osoby sš wieczne i równe... i tak więc ten będzie zbawiony, który myli o Trójcy..." (wyjštek z Atanazjańskiego Wyznania Wiary)
Połšczmy to wszystko w innej formie: jedna osoba, Bóg Ojciec + jedna osoba, Bóg Syn + jedna osoba Bóg Duch więty = jedna osoba, Jaki Bóg?
Czy to jest język czy to nonsens, słowo bez znaczenia?
Mówi się, że Atanazy, biskup który sformułował tę doktrynę, przyznał, że im więcej pisał na ten temat, tym mniej możliwym było dla niego jasne wyrażenie jego myli z tym zwišzanych.
Trójca w Biblii
Odniesienia w Biblii do Trójcy jako boskiego bytu, w najlepszym przypadku można okrelić jako niejasne.
W Ewangelii wg Mateusza (28:19), znajdujemy Jezusa mówišcego swoim uczniom o wyjciu na zewnštrz i wygłaszaniu kazań do wszystkich narodów. Natomiast "Wysoka Komisja" wspomina trzy osoby, które póniej stanš się częciš Trójcy, zwrot"... chrzcijcie ich w imię Ojca, i Syna, i Ducha więtego" jest z pewnociš dodanym do Biblii zwrotem, - nie jest natomiast właciwymi słowami Jezusa - co mogš pokazać dwa przykłady:
1. Chrzest we wczesnym Kociele, omawiany przez Pawła w jego listach, odbywał się tylko w imię Jezusa.
2. "Wysoka Komisja" znaleziona w pierwszej spisanej ewangelii, Ewangelii wg Marka, z pewnociš nie wspomina Ojca, Syna i / lub więtego Ducha (zobacz Ewangelia wg Marka 16:15)
Jedyny inny odnonik do Trójcy w Biblii znajdujemy w Pierwszym Licie Jana (5:7).
Współczeni teoretycy biblijni przyznajš, że zwrot "sš trzy postaci w niebie, Ojciec, Słowo, i Duch więty: i tych troje jest jednociš" jest definitywnie "póniejszym dodatkiem" do tekstu biblijnego, i nie ma go w żadnej z obecnych wersji Biblii.
Dlatego też widać, że koncepcja Trójcy boskich bytów nie była ideš poddanš przez Jezusa ani żadnego innego Bożego Proroka. Doktryna ta, podzielana przez Chrzecijan na całym wiecie, jest od poczštku i w całoci tworem ludzkim.
Doktryna nabiera kształtów
Paweł z Tarsu, człowiek którego z całš pewnociš można uznać za założyciela Chrzecijaństwa, sformułował wiele doktryn, poród których nie ma doktryny o Trójcy. Podłożył jednak pod niš podwaliny, kiedy sformułował ideę o Jezusie jako "boskim synu". Przecież Syn potrzebuje Ojca, a poza tym co w takim razie z "przekazicielem" Boskiego posłannictwa dla ludzi? W istocie, Paweł nazwał każdš z głównych postaci, ale dopiero w póniejszym okresie Kociół połšczył je w jednoć.
Tertullian, prawnik i duchowny Kocioła, po raz pierwszy użył słowa "Trójca" w trzecim wieku, w Kartaginie. W swojej teorii przedstawił Syna i Ducha więtego jako dzielšcych byt Boga. Syn, Duch więty i Ojciec sš w istocie jednociš.
Formalizacja doktryny
Kiedy w 318 wybuchły kontrowersje wokół sprawy Trójcy pomiędzy diakonem z Aleksandrii - Ariuszem, i jego biskupem - Aleksander, cesarz rzymski Konstantyn I rozpoczšł batalię. Mimo tego że dogmat był dla niego całkowitš zagadkš, zdawał sobie sprawę z tego, że dla silnego królestwa zjednoczony kociół był koniecznociš. Kiedy negocjacje nie przyniosły żadnego rozwišzania, Konstantyn zwołał pierwszš w historii Kocioła radę ekumenicznš, by raz na zawsze rozwišzać problem. Szeć tygodni póniej w 325, odbyło się w Nicei pierwsze posiedzenie z udziałem 300 biskupów. Doktryna Trójcy została przypieczętowana. Od tej chwili, Bóg Chrzecijan był postrzegany jako trzy istoty, lub natury, w osobach Ojca, Syna, i Ducha więtego.
Upór Kocioła
Spór był daleki od zażegnania, pomimo wielkich oczekiwań ze strony Konstantyna. Ariusz i nowy biskup Aleksandrii - Atanazy zaczęli od nowa spierać się na temat dogmatu, mimo że Nicejskie Wyznanie Wiary zostało przypieczętowane. Od tej pory "Arianizm" stał się hasłem dla każdego kto nie uznawał doktryny Trójcy.
W 451, podczas Rady Kaledońskiej, za sprawš i aprobatš Papieża, Nicejskie / Konstantynopolskie Wyznanie Wiary stało się autorytatywne. Od tej pory wszelkie debaty na ten temat przestały być tolerowane. Głone opowiedzenie się przeciwko Trójcy uznawano za herezję, blunierstwo, którego wynikiem były srogie kary, poczynajšc od tortur kończšc na karze mierci. Chrzecijanie zwrócili się teraz przeciwko Chrzecijanom, okaleczali i mordowali tysišce z nich z powodu odmiennej opinii.
Kontynuacja Debaty
Brutalne kary a nawet mierć nie powstrzymywały sporów wokół doktryny Trójcy, trwajšce do dzi. Jeli poprosimy Chrzecijan o wyjanienie fundamentalnej doktryny ich religii, większoć z nich nie odpowie nic ponadto, że: "Wierzę w to, ponieważ tak mi powiedziano". Tłumaczy się to również wymijajšco jako "tajemnica" - a przecież tak Biblia mówi w Pierwszym Licie Pawła do Koryntian 14
"... Bóg nie sieje wštpliwoci..."
Unitarianie, odłam Chrzecijaństwa, zatrzymali żywe nauki Ariusza mówišce, że Bóg jest jeden; nie wierzšc w Trójcę. W rezultacie, główny nurt Chrzecijaństwa znienawidził Unitarian, a Narodowa Rada Kociołów odmówiła przyjęcia ich do wspólnoty. Unitarianie wcišż żywo wierzš w to, że pewnego dnia Chrzecijanie powrócš do nauk Jezusa.
http://ksiegarnia.nieznany.pl/index.php?main_page=pubs_product_book_info&products_id=341
Ta ksišżka nie ma nic wspólnego z religiš - polecam każdemu.